รุ่งเช้า ~~
ดวงตากลมโตค่อย ๆ ขยับเปิดเปลือกตาลืมขึ้น กระทั่งเมื่อสายตาปรับโฟกัสได้แล้วความทรงจำสุดท้ายก็ได้พรั่งพรูเข้ามาเป็นคำตอบว่าเวลานี้ฉันอยู่ ณ สถานที่ใด
(O///O) ฉับพลันใบหน้าเนียนใสแดงระเรื่อขึ้นมาทันทียามรับรู้ได้ว่าข้างกายได้มีร่างกำยำนอนกอดก่ายร่างบางของตนอยู่
กระทั่งเมื่อฉันค่อย ๆ จับมือหนาที่วางทาบอยู่บนเอวกิ่วยกขึ้นเพื่อที่ตัวเองจะได้ลุกออกไปจากสถานการณ์อันน่าสุ่มเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น เสียงทุ้มแผ่วเบาก็ถูกปล่อยออกมายังข้างหูทันทีเหมือนกับว่าเขานั้นได้นอนดูการกระทำของฉันอยู่นานแล้ว
“จะลุกไปไหน หืมมมมม ~~” คนตัวโตพูดพร้อมกับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นโดยที่ดวงตายังปิดอยู่อย่างนั้น
“เอ่อ มนต์จะกลับห้องตัวเองค่ะ” ฉันหลบตาลงเล็กน้อยตอบ
“ได้ไงก็เช้านี้คุณต้องอยู่กับผมไม่ใช่หรอ” เจ้าของวงแขนยังคงฝืนมือไม่ยกตามแรงของหญิงสาว แต่กลับทวงข้อตกลงที่พูดไว้กับเธอเมื่อวาน
“ก็มนต์อยู่กับคุณท
