“มนต์...!!”
เสียงเรียกด้วยความตกใจดังตามหลังมา และด้วยสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้คนตัวโตไม่ทันได้คว้าข้อมือของหญิงสาวเอาไว้ได้ทัน
ฉันวิ่งหนีออกมาโดยที่ไม่ได้หยุดฟังเสียงเรียกชื่อฉันสักนิด และไม่คิดจะหันกลับไปมองสีหน้าของคนที่ถูกทำให้ค้างกลางอากาศเหมือนกัน จากนั้นเมื่อสองเท้าพาร่างวิ่งกลับมายังห้องนอนของตัวเองได้แล้วนั้น ร่างทั้งร่างก็พลันทิ้งตัวฟุบหน้าลงกับหมอนนุ่มทันที
“เพราะถูกใจแค่งั้นเหรอ ทำไมมันจุกแบบนี้นะ”
คำพูดที่พึมพำออกมาในขณะที่หน้ายังกดอยู่บนหมอนใบโตมาพร้อมกับความรู้สึกหน่วงในใจที่เกิดมาด้วยเพราะเหตุผลใดก็ไม่รู้เหมือนกัน
ร่างบางสั่นสะท้านเต็มไปด้วยความสับสนเพียงเพราะคำพูดแค่สองคำของเขา แต่มันกลับมีผลกระทบต่อความรู้สึกได้ถึงเพียงนี้ แต่สิ่งที่น่าขันก็ตรงที่ทั้ง ๆ ที่ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างเราสองคนมันไม่ถูกต้องตั้งแต่แรกแล้ว อีกทั้งเขาก็เคยแจ้งเจตนารมณ์ของตัวเขาเ
