“มนต์...!! นั่นมนต์ใช่ไหม...!!”
ชายหนุ่มแปลกหน้าเอ่ยเรียกชื่อฉันเสียงด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น จนฉันอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมอง นั่นก็เพราะการเรียกชื่อเล่นห้วน ๆ แบบนี้ถ้าไม่ใช่คนสนิทหรือคุ้นเคยกันจริง ๆ ก็คงไม่มีทางเรียกชื่อฉันแบบนี้แน่นอน
กระทั่งเมื่อใบหน้าหวานใสเงยขึ้นไปเพื่อมองชายตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณาแล้ว คิ้วที่เริ่มขมวดเข้าหากันอย่างใช้ความคิดก็เริ่มทำงานทันทีด้วยเพราะฉันจำคนตรงหน้าไม่ได้จริง ๆ ว่าเขาเป็นใคร...??
ส่วนชายหนุ่มทันทีที่เห็นสีหน้าของหญิงสาวเขาก็เข้าใจได้ในทันทีว่าเธอจำเขาไม่ได้ ดังนั้นตัวเขาจึงรีบเอ่ยปากแนะนำตัวเองด้วยท่าทางกระตือรือร้นออกไป พร้อมกับอธิบายถึงความสัมพันธ์ของคนทั้งสองก่อนหน้านี้ จนทำให้หญิงสาวพอที่จะคลับคล้ายคลับคลาขึ้นมาได้แล้วว่าระหว่างสองคนนั้นเรื่องราวมันเป็นมายังไง
“เราริทไง ริทที่เคยเรียนรวมเซคด้วยกันตอนมหาลัยไง จำเราไม่ได้หรอ”
