บทที่ 37 (NC) ตลอดทั้งบ่าย

1709 Words

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อือออออ ~~” จากนั้นร่างทั้งร่างก็ถูกคุณวาคิมพาเดินในท่านี้ไปทั่วทั้งห้องทำงานอยู่นานอย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย โดยที่ฉันก็ได้แต่รับความทรมานปานจะขาดใจกับสิ่งที่ถูกเขากระทำอยู่ในขณะนี้ โดยเฉพาะยามที่เขาเดินขยับบั้นเอวกระแทกส่งของแข็งเข้ามาในร่องเสียวจนลึกสุดลำ มันยิ่งทำให้ฉันเสียวซ่านถึงใจจนอยากให้เขากระแทกรัวไม่หยุด “อ๊ะ มะ มนต์จะไม่ไหวแล้วนะคะ” เสียงหวานแหบพร่าเอ่ยกระซิบข้างหูเบา ๆ หลังจากที่โดนทรมานด้วยท่านี้มาสักพักใหญ่แล้ว ทันทีที่สิ้นคำร้องขอของฉัน คุณวาคิมก็จัดการพาเราสองคนเข้าประชิดกำแพงห้องทำงาน พร้อมกับปล่อยให้ฉันได้ยืนอย่างเป็นอิสระ และในขณะที่ฉันกำลังสงสัยว่าเขาจะหยุดการกระทำลงแต่เพียงเท่านี้แล้วหรือ เนื่องด้วยเพราะฉันยังคงมีความต้องการที่คุกรุ่นอยู่เนื่องจากความปรารถนายังไม่ถูกระบายออกไป และในจังหวะที่ฉันกำลังจะเอ่ยปากถาม มือหนาก็ได้ทำการยกขาข้างหนึ่งของฉันข

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD