ดวงหน้าสวยขมวดคิ้วด้วยความขุ่นเคืองใจ ก่อนจะตอกหน้ากลับไปอย่าเหลืออด
“กับพี่เรย์ก็คุณเป็นคนให้เขามาเฝ้าฉันเอง ฉันไม่ได้ร้องขอเลยสักนิด แล้วมันจะผิดอะไรถ้าฉันอยากจะสนิทกับคนที่มาดูแลฉัน ฉันผิดงั้นเหรอคะหรือว่าฉันต้องไม่ทำดีกับเขาให้เขาเกลียดฉันแบบนั้นใช่ไหมถึงจะถูกใจคุณน่ะ” ฉันที่โมโหจนไม่อาจแทนตัวเองว่ามนต์ได้อย่างเคยพรั่งพรูสิ่งที่คิดออกไป
แต่ทว่า...คนเอาแต่ใจก็คือคนเอาแต่ใจ โดยเฉพาะคนที่มีโลกหมุนรอบตัวเองอย่างคนตรงหน้า เพราะคำตอบที่เขาตอบกลับมายิ่งกระตุ้นให้ฉันยิ่งโมโห
“ผิด...!! ถ้าผมบอกว่าผิดก็คือผิด...!!” เสียงแข็งตะคอกจนร่างบางถึงกับสะดุ้ง
“...หึ...บ้าที่สุด...!! คุณมันบ้าไปแล้ว” ฉันมองคนตรงหน้าเขม็งอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงไม่มีเหตุผลได้ขนาดนี้
“ผมบ้าได้มากกว่านี้อีกนะคุณอยากจะเห็นไหมล่ะ” เสียงเย็นเยียบเอ่ยพูดที่ดูจากแววตาแล้วเขาไม่ใช่แค่ขู่แต่เขาเอาจริงแน่นอน
“ถ้างั้นคุณต้อง
