"รุ่ยอ๋องจะไม่เชื่อก็ได้เพคะ"
"ปกติ คนที่ทำการค้ามักพกเครื่องลาง แล้วเจ้าพกอะไรถึงได้เรียกโชคเข้าหาตัวเจ้า" นางเยาะหยันเขาในใจ ทั้งใบหน้าก็ยิ้มให้พลางตอบกลับ "นี่คือสิ่งที่รุ่ยอ๋องต้องการทราบมากกว่าชีวิตวัยเยาว์ของหม่อมฉันใช่หรือไม่เพคะ? " เห็นเขาส่งสายตาเยียบเย็นให้นาง นั่นยิ่งทำให้นางมั่นใจว่าเขามิได้มาดีตามที่นางคิดตั้งแต่ต้น
"ไม่ผิดเพคะ ข้าน้อยได้หยกชนิดหนึ่งมา เมื่อเห็นรูปร่างของหยกดูผิดแผกจากที่เคยเห็น ทว่าจะทิ้งก็รู้สึกเสียดาย เพราะดูจากสีของมันคงจะหายาก แต่ข้าได้ยินมาว่าหยกชนิดนี้จะเรียกทรัพย์ให้กับผู้ที่สวมใส่ อีกทั้งปกป้องคุ้มภัยอันตรายได้จึงเก็บรักษาไว้กับตัว"
"ข้าอยากเห็น" จื้อซิ่งเหมี่ยนแม้นจะส่งสายตาว่าจะไม่ให้ แต่เพราะแววตาอีกฝ่ายส่องแววตาหมายชีวิตนาง นางจึงจำยอมดึงถุงผ้าใบหนึ่งออกจากเอวแล้วส่งให้รุ่ยอ๋อง" เขารับมาและเปิดออกดูก็พบว่าเป็นหยกสีน้ำผึ้ง อีกทั้งรูปร่างก็ช่างพอ
