หลายวันกู้ไต้ฝู่สนใจท่าทีของบุตรสาว ทั้งเรื่องที่นางขอร้องเขามิได้นำความคืบหน้าใดๆ มากล่าวแต่นางทั้งสิ้น การถวายฎีกายื่นแก่ฮ่องเต้เรื่องขอพระราชทานเสกสมรสระหว่างนางกับ
เหนียนอ๋อง ยิ่งทำให้กู้หรูอวี้หงุดหงิดใจ คำปลอบประโลมของมารดาก็ไม่ได้ทำให้จิตใจนางสงบลงได้
“แต่โบราณมากล่าวกันว่าวีรบุรุษมิอาจข้ามด่านโฉมสะคราญ หรูอวี้เจ้าย่อมต้องถูกใจเหนียนอ๋องแน่" ถูกใจนะหรือ หากถูกใจเหตุใดเขาไม่เคยเหยียบย่างเข้าจวนสกุลกู้เลย นางเบื่อที่จะนั่งรอในจวน ในเมื่อบิดาทำนิ่งเฉย นางก็คงจะออกไปสืบข่าวเสียเอง สาวใช้คนใหม่ที่ท่านแม่นำมามอบให้ดูท่าทางคล่องแคล่ว คงเรียกใช้นางไม่ยาก แต่หากเป็นไปได้นางอยากเรียกเสี่ยวเจวียอดีตสาวใช้กลับมาเสียมากกว่า แต่เพราะนางถึงวัยออกเรือนจำต้องปล่อยไป
"คุณหนูจะไปไหนหรือเจ้าคะ"
"ออกไปเดินเล่นนอกจวน หรือเข้าไม่อยากไป"
"เจ้าค่ะ" สาวใช้ไหนเลยจะทัดทาน นายไปไหนบ่าวต้องว่าตาม
บรรยากาศน
