เขาเดินไปตรงหน้าจื้อซิ่งเหมี่ยน คนผู้นั้นจ้องมองนาง จะกล่าวว่านางไม่รู้สึกประหม่าหรืออดรู้สึกกลัวคงจะไม่ได้ สายตาเยือกเย็นของเขาทำให้นางต้องชักสายตากลับ เสียงร้องไห้และเสียงก่นด่าอย่างแค้นเคืองของคนสกุลหนิงยังคงสะท้อนอยู่ในอากาศ ทำให้บรรยากาศโดยรอบตึงเครียดยิ่งกว่าเดิม
"ท่านผู้หาญกล้าไม่ใช่ว่าท่านเป็นญาติกับคนสกุลหนิง? "
"ไม่ใช่" เสียงแข็งกร้าวเปล่งออกมานางก็ไม่อยากใส่ใจนัก เขาไม่ใช่ญาติแล้วเหตุใดต้องแสดงท่าทางกับสตรีที่เพิ่งเจอครั้งแรก หรือว่าเขาเคืองโกรธเรื่องเมื่อครู่ที่นางสิ่งตัดหน้าม้าของเขาจนเกือบทำให้เขาเสียหลักล้มลง
"หรือท่านยังเคืองโกรธเรื่องเมื่อครู่ เช่นนั้นข้าน้อยขออภัย" เขามิตอบคำนางแต่สายตาหันไปมองคนด้านหลังที่เดินออกมา นางอดที่จะหันไปมองด้วยไม่ได้ เห็นคนทั้งสามกำลังยืนดูเหตุการณ์ นางก็คร้านที่จะอยู่ดู
"ด้านในคงมีเรื่องสนุก หากท่านจะเข้าไปชมข้าน้อยขอตัว" นางเดินจากไปพร้อม
