จ้าวยวี่เสียงรอเจ้าของห้องเดินนำเข้าด้านใน ใบหน้าเคร่งขรึมไม่มีท่าทีหยอกเอินเหมือนแต่ก่อน นางออกจะประหม่าเล็กน้อย แต่ก็ยังทำหน้าที่ต้อนรับแขกผู้มาเยือน เขาเอื้อมหยิบน้ำชาที่นางส่งให้
"ข้าอยากรู้ เจ้าเจอฮุ่ยกวงจากที่ใด" เขาถามนางโดยไม่คิดจะอ้อมค้อมแม้แต่น้อย และนั่นก็ทำให้หัวใจนางกระตุก นางจ้องกลับไปยังนัยน์ตาแม้จะกลัวแต่นางก็ต้องตอบ
"แห่งหนึ่ง มารดาของนางฝากข้าให้ช่วยตามหาบิดา" เขายังจ้องนางเพราะคำตอบที่เขาได้ยังไม่ตรงกับคำตอบที่เขาต้องการ
"นางตายเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว" จื้อซิ่งเหมี่ยนนึกถึงภาพเหตุการณ์นั้น ฝ่ามือนางบีบเข้าหากัน แม้แต่ลมหายใจนางยังติดขัด เพราะที่นั่นไม่ต่างอะไรกับนรกบนดิน บุรุษมากหน้าหลายตา แต่สตรีกลับมีน้อย นางเป็นหนึ่งในสตรีผู้นั้นที่ถูกจับมาทรมาน ภาพบุรุษทำกับสตรีเฉกเช่นสัตว์เดรัจฉาน ตบตีก่อนร่วมรัก เพียงเพราะนางยังเคราะห์ดีที่หน้าตาอัปลักษณ์ ถึงแคล้วคลาดจากการถูกพวก
