เช้าวันรุ่งขึ้นจื้อซิ่งเหมี่ยนเดินทางมาถึงจวนเหนียนอ๋องพร้อมกับมารดาของตนตามคำร้องขอของเขา เพื่อจะให้สาวใช้ที่นางจ้างมาช่วยกันลงมือทำความสะอาด อย่างสุดกำลังหาใช่เพราะสิ่งใดแต่อำนาจที่นางต้องการ ทว่าการเหยียบย่ำเข้าพื้นจวนดูเหมือนจะทำให้นางต้องเค้นความคิดออกมาฟาดฟันกับคู่อริอีกแล้ว
ภาพสตรีวัยกลางคนที่ดูแต่งกายเฉิดฉัน ยืนอยู่กับบุตรีที่งามไม่ด้อยกว่ากัน
"หลันอวี้ แม่รู้เจ้าหนีรอดได้ ไปให้พ้นหอนี้ ไปหาบุรุษแซ่เฟิ่ง นามว่าไห่ เขาจะช่วยเจ้า อย่าย้อนกลับมา" มารดาหลั่งน้ำตาพร้อมดันให้นางรีบปีนหนีออกทางหน้าต่าง มารดารู้ว่านางวิ่งได้เร็วและหลบซ่อนเก่ง แต่นางมีอะไรหลายอย่างที่จะพูดกับมารดา แต่เป็นเพราะเสียงของนางไม่สามารถเปล่งออกมาได้ มีเพียงสีหน้าเท่านั้นที่นางสามารถสื่อออกมาได้ เสียงฝีเท้าหนักพร้อมเสียงสตรีและบุรุษตรงเข้ามาในห้องทำให้มารดารีบผลักบุตรีที่มีใบหน้าอัปลักษณ์จากการโดนของมีคมกรีดเข้าท
