ห้องทรงพระอักษร
"ข้าได้ยินว่าเจ้ามาถึงเมืองหลวงนานแล้ว แต่เหตุใดไม่เข้าวัง จวนที่จัดเตรียมไว้ก็ไม่เข้าไปอยู่ หอนั้นมีอะไรดี? "
"ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเพียงคิดว่าอยากเที่ยวชมเมืองสักพัก ดูความเป็นอยู่ของคนในเมือง"
"เจ้าจะโทษข้าว่าไม่สนใจเจ้า ถึงได้ส่งเจ้าไปอยู่ชายแดนจนหลงลืมความเป็นอยู่ของเจ้า? "
"กระหม่อมหาได้คิดเช่นนั้น กลับคิดว่าเป็นการดีเสียด้วยซ้ำไปพ่ะย่ะค่ะ ได้เปิดหูเปิดตาและได้ใกล้ชิดกับราษฎรของฝ่าบาทมากยิ่งขึ้น"
"เจ้าคิดเช่นนั้นก็ดี แต่ที่เจ้ายังไม่คิดจะกลับจวนคงไม่ใช่เหตุผลเดียวกับที่บุรุษออกจากจวนเพื่อเที่ยวหาความสำราญ? " เขาเพียงก้มหน้าไม่ตอบรับในสิ่งที่ฝ่าบาทกล่าวใดๆ
"เฮ้อ! เหนียนอ๋อง หากเจ้าต้องการสตรีข้าจะสั่งให้คนจะจัดหาอนุให้เจ้า ดีกว่าที่เจ้าจะเข้าออกหอนางโลม เจ้าเป็นราชนิกุลมีสายเลือดของโอรสสวรรค์..."
"ขอบพระทัยฝ่าบาท เรื่องคู่ครองกระหม่อมขอเป็นผู้จัดการเอง"
"แต่ข
