เพี๊ยะ! ฝ่ามืออวบขาวผ่องฟาดเข้าที่ใบหน้าบุรุษไม่ยั้งแรง ส่งผลให้ใบหน้าของชายวัยยี่สิบสามหันหน้าตามแรงโทสะ
"มารดา!" เสียงตกใจไม่คิดว่ามารดาจะลงไม้ลงมือกับตนถึง ตั้งแต่เล็กจนโตหากผิดท่านแม่ก็ทำเพียงชี้หน้าดุด่า
"เรียกข้าแล้วเงินมากมายจะได้คืนมาหรือยังไง เจ้ามันโง่ สตรีมากมายสกุลดียังไม่เสียเงินเพียงเท่านี้ ห้าหมื่นตำลึงทอง เจ้าได้ยินไหมว่าห้าหมื่นตำลึงทอง โอ๊ย! สมองของเจ้ามีแต่ฟางหรืออย่างไร ห๊า! ไช่กวง โจรขโมยเงินยังได้ไปไม่มากเท่านี้เลย! เจ้าลูกอกตัญญู!" สตรีวัยกลางคนโกรธจัดจนหน้าแดง ไม่รู้จะสรรหาคำด่าใดมาต่อว่าบุตรชาย
"ท่านแม่ฟังข้าก่อน" เขาเดินเข้าไปหามารดา พยายามใจดีสู้เสือ บีบแขนและหัวไหล่ให้กับหนิงเหนียนอานอย่างเอาอกเอาใจ แต่มารดาโกรธจัดสะบัดตัวไม่ให้บุตรชายเพียงคนเดียวแตะเนื้อต้องตัว
"จะพูดอะไรก็รีบพูด ไม่ต้องมาแตะตัวข้า"
"ขะ...ขอรับ ท่านแม่ ข้าไม่แตะตัวท่านก็ได้ คืออย่างนี้นะ ว
