เสียงเคาะประตูดัง เพื่อให้คนภายในเรือนรู้ว่าบัดนี้จะมีคนเข้ามาด้านใน จื้อซิ่งเหมี่ยนผู้เป็นเจ้าของห้องเรียบมิได้เปิดม่านทำเพียงมองดรุณีที่เจริญวัยเดินนำคนเข้ามาเติมน้ำสำหรับอาบให้กับคนที่นอนอยู่หลังม่านชมพูพลิ้ว หลังคนเทน้ำลงอ่างขนาดใหญ่และล่าถอยออกไป
ฮุ่ยกวงนำน้ำหอมที่เพิ่งซื้อมาเทลงอ่างพร้อมพรมกลีบกุหลาบหวังเอาใจคนที่จะลงมาอาบยังอ่างนี้
"เหตุใดวันนี้สตรีน้อยแห่งหอหอมหมื่นลี้มาเอาใจข้าได้นะ"
"ท่านน้า" เด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มหันมาเห็นจื้อซิ่งเหมี่ยนในชุดคลุมสีขาว ปล่อยผมสยาย ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเดินตรงเข้ามาทางตน
"เมื่อคืนท่านน้าคงเหนื่อย ข้าเลยให้คนเตรียมน้ำและน้ำหอมเพื่อให้ท่านน้าแช่ จะได้รู้สึกผ่อนคลายเจ้าค่ะ"
"ไม่ใช่หวังอะไร? "
"ไม่เสียหน่อย แต่ว่าเมื่อคืนท่านน้างดงามมากนะเจ้าคะ" ฮุ่ยกวงดวงตาเป็นประกายเมื่อนึกถึงภาพเมื่อค่ำวาน สตรีในชุดแดงร่ายรำตามท่วงทำนองอ่อนช้อยสลับรวดเร็ว
"แอบ
