" Gözleri uzun yol hasreti çeken birinin varmak istediği yer gibi."
Baha ve Can abimin yaptığına anlam veremezken benim bu teklife hemen atlamama daha çok şaşırmışlardı. Aslına bakarsanız abim de bozulacağımı ve reddedeceğimi düşünmüştü. Onun bu avel haline bıyık altından gülüp servis bankosuna ilerledim. Gündüz beğenerek alıp giydiğim elbise hala üzerimdeydi. Annemin tülbentini açıp saçlarımın bir kısmını açıkta bırakacak şekilde ensemde bağladım. Kimse bilmezdi ama istediğim zaman hislerimi gizleyecek kadar usta bir oyuncuydum. Mesela şimdi saçlarımı dahi titreten heyecanımı soğukkanlılıkla örtmüştüm. Restoranda garsonluk yaptığım zamanlar olmuştu. Bazı mevsimlerde daha da kalabalık müşteri topluluklarını ağırlardık. İşte öyle vakitlerde halam, abim, Nurhan abla, Meryem hatta Baha bile
