De meer geciviliseerde demonen zoals hij zwijgend bedankten hen voor de afleiding die ze waren. Het was een kwaadaardig, nooit eindigend spel dat demonen bespeelde om te zien wie de meeste macht kon houden. Het was de demonenversie van de politiek... alleen de sterkste overleefde om te regeren, en zelfs dan moest je nog steeds over je schouder kijken.
Zijn gedachten keerden terug naar de mooie tovenares die hij eerder op het kerkhof had ontmoet. Hij wist dat hij haar zou moeten overtuigen om niet langer een deuk in zijn leger te slaan. Als hij deze wedstrijd verloor, zou ze zichzelf extreem ongelukkig kunnen vinden met zijn vervanging.
Haar kleuring leek erg op die van hem, met uitzondering van de ogen, en het verbaasde hem. De enige verklaring die hij kon bedenken was dat ze een afstamm
