CHAPTER 02 - MARRIAGE
HEYA POV
I suddenly woke up because of nightmare, I marrying the man I don't love
"Good morning!" he is so cheerful to greet me good morning, it's just a morning don't have a good "binabash mo na naman ako sa utak mo.." binatukan niya ako bigla
Dito na pala ako nakatulog sa tabi ni kuya magkaiba naman kami ng kumot, matapos kong umiyak nang umiyak kagabi dahil sa sinabi ni mommy nakinig lang siya sa mga rants kong walang katuturan
"Naputol na ba dila mo? Palitan natin ng dila ni Whisky?" tinignan ko siya ng masama. Si whisky ay ang alagang rabbit ng mga kasambahay
Sinenyasan ko siyang dumapa sa kama ginawa naman ng uto-uto
Umupo ako sa likuran niya "kuya, what should I do?" Pinaglaroan ko ang buhok niya
"Palagi mo namang ginagawa 'to noon, bakit ngayon parang mapuputol na ang bewang ko," tinawanan ko siya at sinabunotan
"What should you do? Say yes! Yes! Kerven I will marry you baby!" linakasan ko ang pagkakahatak ko sa buhok niya "masakit na 'yan, ah."
"Wala kang kwentang kasabwat." umalis na ako sa likuran niya naawa naman ako
"Teka, hindi na ako makatayo ang sakit ng likod ko.."
"Kuya!"
"Mahalin mo nalang siya. The end."
"I will never fall in love with him! Never!"
"Weh?"
"Hindi ko nga siya mahal, hindi niya rin ako mahal!"
"Pwede namang matutunan 'yon.."
"Eh paano kung hindi?"
"Ako nalang magmamahal sa'yo,"
Sabay kaming napatingin sa selpon niya, may tumatawag
Baby Cheska calling..
"Hoy! Wala kang sinasabi!" nagdadabog kong sabi
Kinuha niya ang selpon at sinagot, sinenyasan niya akong lumapit dahil pareho kaming uto-uto ginawa ko naman
"Rence?"
"Baby.. good morning,"
"Goo-"
"Good morning baby! Shower lang ako, ah.." humahalakhak akong lumabas ng kwarto niya at lumipat sa kwarto ko
"Sasabihin ko kay Kerven na sinabihan mo siyang kamukha niya ang chimpanzee!"
Edi sabihin niya, kung tatamaan siya ay baka totoo
Matutulog ako ulit.
"Roxy, wake up!" I groan in irritation, kinuha ko ang unan sa gilid ng kama at tinakip sa tenga ko
My mom voice it's like an old trumpet
"HEYA!" now my second name, wow.. what is her problem. I'm still sleepy!
"Mom, let me sleep pa." Kahit anong tago para hindi mahalata mababakas parin sa boses ko ang pagkairita.
I can't help it
"You need to wake up, your fiance is coming." Napabalikwas ako ng bangon, I look at my mom with my pleading eyes
"Mom, I don't want to marry that man, and besides I don't want to get married early, I have some plans after my graduation!" I wanted to cry in disappointment, why they are always like this to me?
They giving me hell!
Wala pa sa plano ko ang mag-asawa pagka graduate ko. Kaya nga hindi pa ako nagbo-boyfriend hanggang ngayon dahil ayoko ng isturbo at sasagabal sa mga magiging plano ko
Tapos ito? Malalaman ko kagabe na ikakasal ako sa anak ng best friend ni mommy? Bakit kaya hindi nalang sila ang nagpakasal, idadamay pa nila kami na wala namang gusto sa isa't-isa
"We already talked about it, right?" I sight then nod "get up and dress well." She's saying full of authority it's like no one can break her decision
She kiss my forehead before closing the door
He, Fiance, Married, A life with him but there's no love. How can I leave with that situation. How can I say I love you to him if the truth is I don't love him? Or should I say we don't love each other
Bago pa ako masigawan ulit, inayos ko na ang higaan ko at pumasok na sa cr. I cried, sumasabay ang agos ng tubig na nagmumula sa shower sa mga luha kong hindi matigil sa pagbagsak. I really hate it, pakiramdam ko may kung anong nakatali sa leeg ko para hindi ako maging komportable
Mabuti pa iyong mga mahirap, hindi dumadaan sa tinatawag nilang arrange married. Sana mahirap nalang ako, atleast kahit dugyotin ako malaya naman ako
Kaya nga kapag nasa school ginagawa ko ang lahat ng gusto ko, 'yong ngalang palagi namang may epal. Akala mo siya ang nagpalabas sa akin sa mundong ito
Tapos ngayon ikakasal pa kami sa isa't-isa. Siya kaya.. hindi rin ba siya payag sa kasalang ito katulad ko?
Katulad ko hindi niya rin ako gusto, sabi pa nga niya sa akin
"you always giving me a headache!"
Oh, diba? Eh, sino ba naman kasi nagsabi sa kanyang pakialaman niya ang buhay ko? Hindi yata ako mabubuhay na kasama siya sa iisang bahay, palaging ratratan siguro kapag nagkasama kami sa iisang lugar
After how many minutes my mom shouted my name downstairs.
That's my cue
Bawat pagtama ng suot kong stiletto sa hagdan habang pababa ako ay gumagawa ng sariling tunog. I'm just wearing a simple white dress, I also apply a so light make up then hinayaan ko lang ang buhok kong hanggang balikat na nakalugay
His parents looking me happily, as if it's true. They all want is our money to save their falling company. While him he's looking me with his bored look. They are all in dinning area waiting for me
Nang sinubukan kong umupo sa tabi ni mommy, sinabihan niya akong doon umupo sa tabi ng fiance ko kuno
I heard him flick his tongue, I felt so embarrassed!
"Your daughter is so beautiful." His mom says. Then why she don't just use the world gorgeous instead?
"Of course, mana sa mommy." My dad reply, my mom giggle
Whatever
"So, ija.. what's your year now?" His father say. They always seen me but their questions it's like it is our first meet, even it's not
Bawat Christmas, New year or whatever celebration we always united as one, tapos magkukunwari silang parang ngayon lang nila ako nakita? So annoying
What's going on, is there something happening that I didn't know?
"3rd year college, I'm taking BSBA course." I answered while smiling so fake "same as Kervin." I added, baka lang naman hindi nila alam
Mabuti na iyong sabihin ko na rin para isahan, tinatamad ako. May hang over pa ako sa dami ng nainom ko last night
Hindi ko siya pinapansin kapag nagkikita kami lalo na kapag nasa bahay nila kami o kapag nandito sila sa bahay pero siya itong nangingialam sa buhay ko lalo na kapag sa school kami.
"Your classmates of Kervin?" Kitams, hindi nila alam?
Why your so plastic?
"Uh, yes."
"Good, so you two are already close to each othe-" nakikita naman nilang hindi kami nag-uusap ni Kervin kapag nagkikita kami sa iisang lugar bakit ganyan ang tanong nila? sumasakit lang lalo ang ulo ko
"No." We both said in the same time
Our parents looking us like we were in a comedy show, they are so amused with nothing
"But you should start to.." his dad says
Ano? Ako pa mag f-first move? Olol!
"Specially, after your graduations we will start to plan the wedding." His dad added
Napatigil ako sa pagsubo. Ikakasal ba talaga ako o ikukulong habang buhay? Sumulyap ako kay kuya he just nod, like he's saying that's okay. Nang mapatingin naman ako kay ate tinarayan niya lang ako
I want their help!
Gusto kong ipagpatanggol nila ako, pero ano bang aasahan ko? Na sasalohin nila ang nakaatang sa akin? That will never happen itaga ko pa sa likod ng pagong
Yong taong inaasahan kong gagawa sa akin non ay wala dito, sana nandito pa siya, kailangan ko siya ngayon kailangan ko siya sa madaming pagkakataon, I need him
I need to wake up from this painful nightmare
"We will," napatingin ako sa kanya. His full name was Kerven Sturt Saldaver
"i***t," bulong ko pa. Napatingin silang lahat sa akin "I mean, of course." I smiled sheepishly
Ang negosyo namin ay mga paaralan, specially the Luzminesma University, the most popular school in Philippines we owned it. I don't sure if their bussiness was manufacturing school supplies. Like pen, pencils, paper, notebook and etc. That's why they want our family collaborate
I'm just being lazy thinking of that idiot
I really hate him, later I'll tell you why I hate Kerven Sturt Saldaver
"Your beautiful in white.." he whispered, I don't know why suddenly I feel my face heated
I think I'm blushing?
No! hindi niya pwedeng makita. He will think that I like him, no!
Hindi ko alam kung narinig ba iyon ng mga kasalo namin sa mesa, parang hindi naman dahil may sarili silang pinag-uusapan
Fck you, Saldaver!
After we ate lunch I talked to dad privately, pumunta kami sa office niya
"Dad, please I dont want to marry him.."
"Why? Kerven is a nice guy.."
"He is not nice in me, he always bullying and controlling me!"
"It's for your own good.."
"Dad! Please cancel your agreement with them!" umiling lang siya. Parang maiiyak na naman ako sa sobrang frustrations "why are you all so mean to me!" napapadyak na ako sa sobrang inis ko
Hindi ko alam kung maiiyak ba ako sa sobrang inis at galit o sa sobrang lungkot at sama ng loob na nararamdaman ko sa kanila
"Roxy, we are not being mean to you, this is for your own good. I know kerven will take care of you the way we can't do.."
"But I can take care of myself if that's the matter, come on dad!"
"Okay let's make a deal, if you fall in love with Kerven before you graduate in college I will not postponed the wedding, but if you can't really love him then okay that's the time to stop the wedding, but I bet you'll like him sooner just don't close your heart,"
"Deal! Better you ready for your lose, dad.."
Bored na bored na ako habang nakapalibot kami sa mesang pabilog sa ilalim ng malaking payong dito sa garden ng bahay. Nasa gilid ko ang mga magulang ko, katabi ko naman si Kerven, habang sa gilid naman niya ang mga parents niya. Ang dalawa kong kapatid hindi na sumunod sa amin dito matapos naming mag-lunch
May kapatid din ang ungas na 'to, hindi ko nga lang alam kung bakit hindi sumama rito si Kheron
"Roxy Heya Luzminesma what a nice name.." banggit niya sa buo kong pangalan, sinamaan ko siya ng tingin "but it will going to be nicer when you added my surname," he stated
He is full of himself!
"You think?"
"Yes."
"Well, I don't think so," I smirk
He suddenly slid in front of me a small box it colored by red, even our parents who's busy blabbering about bussiness matter, they stop
"What is this?" I ask but I already have an idea
"Why don't you open?" He's grinning
Gusto ko siyang sapakin kung hindi lang nanonood ang mga tanders sa amin.
My eyes widen when finally I seen what is in inside the box, tho I already have an idea I still shocked
He showed me his finger and he's also wearing the ring pair on mine
It's a simple silver ring, just a plain silver without any design
Talaga bang kailangan ko talagang isuot to?
"Aw, that's so sweet," my mom commented
Mukha ba 'tong candy?
"That's my boy!"
"Hindi ko siya inutusan about diyan." His father depended himself
Kinuha niya ang mga kamay ko at walang sabi-sabing sinuot sa akin ang singsing. He leans toward to me and whisper something "no need to ask your permission, you just forced to this wedding, right?" He grin
Tama naman siya, pinilit lang talaga ako. As in pinilit lang, kung may choice nga lang ako hindi ako papayag sa kasal na ito
Bakit kasi hindi si ate? O si kuya, mas panganay sila sa akin, bakit ako pang bunso?
But I wonder, paano niya nalaman ang size ng daliri ko? Parang fit na fit talaga siya sa akin
Oh, well as if I will just accept this nightmare
After our wedding he'll see, I will run away after our wedding day.
Why not before the wedding?
Cause, I have my reasons..
***