เกิดใหม่อีกครั้งขอเป็นตัวร้ายของคุณอา

ตอนที่ 5 แค่เริ่มเป็นไผ่หวานก็วุ่นวายแล้ว

ตอนที่

5

แค่เริ่มเป็นไผ่หวานก็วุ่นวายแล้ว

อารดาเดินไปหาขุนเขาพร้อมกับไปฟ้องเรื่องที่แอนนี่ต่อว่าเธอแต่ไม่ได้เล่าว่าตัวเองหาเรื่องคนอื่นก่อนแต่ขุนเขาก็รู้นิสัยอของอารดาดีว่าเธอเป็นคนยังไง ถ้าไม่ติดว่าแม่ขอร้องให้เธอมาร่วมงานนี้ไม่มีทางที่เขาจะยอมให้เธอมาร่วมงานครั้งนี้แน่นอนเพราะมาเจอกับอโรชาทีไรมีเรื่องวุ่นวายเพราะอารดาทุกที

“พี่ขุนคะ พี่ขุนต้องไปจัดการนังไผ่หวานนะคะแล้วก็ผู้จัดการตัวดีของมันก็ด้วยพวกมันสองคนรุมด่ารุมว่าแองจี้ แองจี้แค่บอกว่าให้แต่งตัวให้ทันเวลาด้วยนะเพราะงานนี้แขกสำคัญทั้งนั้นที่มาร่วมงาน แค่นี้ก็ด่าก็ว่าหาว่าแองจี้วุ่นวายทั้งๆ ที่แองจี้ช่วยตามดูแลแทนพี่ขุนเพราะอยากให้งานออกมาดีที่สุดไม่เชื่อถามพี่โยดูสิคะ” อารดาพูดขึ้นพลางหาพยานที่เป็นผู้จัดการของตัวเอง

“แองจี้ตอนนี้พี่ไม่ว่างเลย พี่ต้องจัดการงานให้ออกมาดีที่สุด ตอนนี้พี่ว่าแองจี้ไปแต่งตัวได้แล้วอีกหน่อยงานก็จะเริ่มแล้ว อย่ามัวแต่หาเรื่องคนอื่นอยู่อย่างนี้” ขุนเขาพูดขึ้นมาอย่างไม่กลัวว่าอารดาจะโกรธเพราะเขาเองก็รำคาญเธอเต็มที

“นี่พี่ขุนกล้าเข้าข้างนังไผ่หวานสินะ”

“ก็พี่พูดเรื่องจริงพี่ไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้นและตอนนี้แองจี้กำลังหาเรื่องพี่” ขุนเขาพูดจบก็เดินออกไปจากตรงนั้นเพราะเขารู้สึกว่าพูดไปก็ทะเลาะกันไปเปล่าๆ

“พี่ขุนจะไปไหนกลับมาคุยกับแองจี้ให้รู้เรื่องนะ โอ๊ย!!! เป็นเพราะนังไผ่หวานคนเดียวทำให้พี่ขุนเปลี่ยนไปอย่างนี้” อารดาคิดว่าที่ขุนเขาเปลี่ยนไปเป็นเพราะอโรชาเข้ามาโดยไม่ดูนิสัยของตัวเองเลยสักนิด

“แกกับฉันต้องมีคนที่ผิดหวังแต่คนที่ผิดหวังต้องไม่ใช่ฉันอย่างแน่นอน” อารดาพูดพลางเปล่งสายตาแห่งความอำมหิตออกมาอย่างน่ากลัว

งานใกล้เริ่มขุนเขาที่คิดได้ก็เดินไปหาอโรชาที่ห้องแต่งตัวที่เขาได้เตรียมไว้ให้ ขุนเขาชอบอโรชาตั้งแต่แรกเห็นเพราะเธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่วิ่งเข้าหาเขาแต่เธอไม่แม้จะสนใจเขานอกจากทำงานให้เสร็จเท่านั้น

“เป็นยังไงบ้างครับพี่แอนนี่ขาดเหลืออะไรหรือเปล่าพอดียุ่งๆ เลยพึ่งได้เข้ามาถาม” ขุนเขาสนิทคุ้นเคยกับแอนนี่เป็นอย่างดีเพราะต้องคุยงานกันเป็นประจำตั้งแต่อโรชายังไม่ได้เข้ามาทำงานกับแอนนี่

“ไม่มีอะไรขาดตกบกพร่องค่ะ ทุกอย่างเลิศเหมือนเดิมค่ะ เป็นไงบ้างคะวันนี้ลูกสาวของแอนนี่สวยมั้ยคะ” แอนนี่จับอโรชาหันหน้ามาหาขุนเขา อโรชาเห็นหน้าของขุนเขาก็ตกใจเพราะเธอก็รู้จักขุนเขาเป็นอย่างดี

“สวยสิครับไผ่หวานสวยทุกงานอยู่แล้ว” ขุนเขาจ้องมองเธอตาไม่กระพริบ อโรชาคนนี้กลับไม่ได้เขินอายหรือหลบตาอย่างอโรชาคนก่อนจนขุนเขารู้สึกได้ว่าอโรชาไม่เหมือนเดิม

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วไผ่หวานขอเข้าห้องน้ำก่อนนะคะพี่แอนนี่” อโรชาลุกไปโดยไม่ได้สนใจหรือจะทักทายขุนเขาแม้แต่น้อยทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเธอกับเขาต้องนั่งคุยกันทุกครั้ง

“คุณขุนคะไผ่หวานช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไรมีนิสัยแปลกๆ แล้วก็เปลี่ยนไปหลายอย่างคุณขุนอย่าตำหนิเลยนะคะถ้าไผ่หวานไม่น่ารักเหมือนเดิม”

“ไม่เป็นไรหรอกครับก็น่ารักเหมือนเดิมนะครับ ไผ่หวานอาจจะเหนื่อยก็ได้นะครับ ไว้ผมจะชวนเธอไปเที่ยวผ่อนคลายพี่แอนนี่ต้องช่วยผมนะครับ” ขุนเขาพูดยิ้มๆ เมื่อเขาคิดขึ้นมาได้ว่าจะทำอย่างไรถึงจะได้สานสัมพันธ์กับเธอต่อและเร็วขึ้น

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงพี่จัดให้สบายมากแต่ตอนนี้แองจี้ขอตามน้องไปห้องน้ำก่อนนะคะ” แอนนี่พูดจบก็วิ่งไปทันทีเพราะเธอกลัวมีคนเล่นไม่ซื่อกับเธอเพราะคนอิจฉาอโรชาก็มีอยู่หลายคนไม่ใช่แค่อารดาเท่านั้น ทำให้แอนนี่ต้องคอยอยู่ใกล้ๆ เธอไม่ห่าง

ห้องน้ำที่โชว์รูมรถของขุนเขา

“ว้าว!! โชคดีจังที่ได้เจอคนอย่างเธออยู่ในนี้คนเดียว” อารดาที่มาเข้าห้องน้ำพร้อมกับเพื่อนสาวของเธอที่เป็นพริตตี้อีกคน

“ทำไมหรอแก ทำไมแกบอกว่าโชคดีหรือยัยนี่เป็นตัวเงินตัวทองอย่างนั้นหรอ” พีรยา [พรีมมี่] 25 ปี เพื่อนสาวของอารดาที่อิจฉาอโรชาเหมือนกันเพราะอโรชาสวยและเด่นกว่าเธอจนได้งานที่เธอเคยได้อยู่หลายงานทำให้พีรยาไม่พอใจ

“ตัวเงินตัวทองก็คงดูดีกว่านังนี่เพราะนังนี่มันคือตัวแรดที่คอยเอานอของมันไล่จับผู้ชายของคนอื่นอย่างไงล่ะ แกคิดว่าแรดอย่างมันเราต้องตัดนอมันดีมั้ยจะได้หายแรด” อารดาพูดขึ้นพลางเดินเข้าไปประชิดตัวของอโรชา

“นี่พวกเธอฉันไปทำอะไรให้พวกเธอนักหนาถึงได้คอยหาเรื่องฉันอยู่อย่างนี้” อโรชาถามทั้งสองคนอย่างคนที่มีเหตุผลแต่สองคนนั้นไม่มีเหตุผลนอกจากความริษยาเท่านั้น

“ไม่มีอะไรแค่อยากทำให้เธอรู้ว่าการที่แรดไปอ่อยผู้ชายของคนอื่นมันต้องเจอกับอะไร” อารดาพูดแล้วก็ง้างมือขึ้นมาเตรียมตบไปที่หน้าของอโรชาโดยมีเพื่อนของเธอที่กำลังจะเดินเข้ามาจับตัวของเธอไว้

โครม!!! ตุ๊บ!!! เพี้ยะ!!! กรี๊ด!!! เสียงร้องเสียงตบเสียงถีบดังกระหึ่มไปทั่วห้องน้ำจนแอนนี่ที่ตามเข้ามาตกใจเพราะเธอรู้ดีว่าอโรชาต้องโดนคนลอบหาเรื่องและทำร้ายเธอแน่ๆ