Chapter 22

2238 Words

Hinihingal ako nang bitawan niya ang aking mga labi. Nginisihan niya ako at pagkatapos ay naglakad na siya papunta sa may hagdanan. Hindi ko maintindihan ang aking nararamdaman. I kissed him. And then he kissed me. And then he walked away and went to his new woman. Sobrang sama ng loob ko, pero wala akong ibang puwedeng sisihin kung hindi ang sarili ko. Ako ang unang humalik. Akala ko sa pamamagitan niyon, magiging okay na ang lahat. Kaso hindi pala. Nanlulumo akong bumalik sa aking silid. Nahiga ako at sa halip na dibdibin ang nangyari, dinaan ko na lang ang lahat sa dasal. Hindi lang ako ang may mabigat na pinagdadaanan. I'm sure mas mabigat pa ang problema ng ibang mga tao diyan. Wala silang pamilya, bahay, pera at walang pagkain. May malubhang sakit, diperensya at kapansanan. An

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD