CHAPTER 1
1330 Words
Miszaler's Pov
After 2 months...
"Anak,tama na yan kumain kana muna"sabi ni Nanay.
"Ahh sige po Nay."sabi ko.
Umupo ako at sumabay sa kanilang kumain tumingin ako sa orasan pasado alas-onse na pala binilisan ko ang pagkain nga pala nagtitinda kami ng pamilya ko sa palengke.
Nakatira kami sa isang kaharian kung saan pinamumunuan ng Hari at Reyna na sina si Haring Zathrian at Reyna Fharra.Drayton ang pangalan ng kaharian namin.
Siya nga pala 3 kaming magkakapatid bunso ako si Kuya Clark ang Una pangalawa si Kuya Kyle.
Si Nanay ay nagtitinda sa palengke at tumutulong ako habang si Papa naman ay tagapagluto ng pagkain sa Palasyo.Simple lang ang pamilya namin pero masasabi kong puno ito ng pagmamahal.
"Kakanin! Kakanin kayo d'yan murang mura!"Masiglang sigaw ko.
"Ate kakanin bili na po kayo mura lang."
"Magkano ba 'to?"Tanong ng isa mga lumapit sa paninda namin.
"Sampung piso Ate masarap yan hindi kayo magsisisi."Nakangiting saad ko.
"Sige pabili nga kami nitong biko at sapin-sapin."Matapos kong ibigay ang sukli nila nakangiting umalis ang mga ito kaya nagpatuloy ako sa pagsigaw.
"Ano Kisha? Maganda ba ayos ko? Ano sa tingin mo? Mapapansin kaya ako ng Prinsipe?"
"Aba! oo naman maganda ka naman kasi talaga."
"I know right."
Bakit ba gustong gusto nilang mapansin ng Prinsipe? Ano bang meron sa kanya? Teka nga bakit ko pa siya iniisip makapag tinda na nga lang.
Sa totoo lang hindi ko pa nakikita ang Prinsipe sabi kasi nila mailap daw sya sa mga tao.Kahit nung minsang bumisita kami ng palasyo.Bigo parin akong makita siya pero kamusta na kaya yung lalaki don sa itim na pintuan? Maayos na kaya siya? Sana okay lang siya matapos nung ginawa ko.
Aish! Bakit ko pa ba sila iniisip isa pa 'tong Prinsipe na 'to na halos lahat ng babae rito baliw na baliw sa kanya.Eh daig pa nga bampira kung makapagtago.
Hay ewan, nagtinda lang ako ng nagtinda yun lang na man kasi ang pwede kong itulong sa kanila.Mahirap lang kami kaya kailangan ko ring tumulong.
Maya maya may nakita akong matandang nadapa.
Kaagad akong tumayo upang tulungan siya.
"Maraming salamat Ineng."
"Wala hong anuman."sabi ko at bumalik na sa pwesto ko kanina.
Pagbalik ko siya namang may bumili sa tinda na min.
"Ano pong kakanin ang inyo?"Tanong ko.
Bigla namang lumapit si Nanay at nagsalita.
"Ano pong sa inyo? Mahal na Prinsipe?"
Ano raw? Prinsipe?
"Sige na Misza umuwi kana at maghanda sa eskwela."Narinig kong sabi ni Nanay.Wala sa sariling sumunod ako.Ni hindi ko nakita ang mukha ng Prinsipe na sinasabi pero ang lakas ng kabog ng dibdib ko bakit kaya?
....
"Hoy Misza ibili mo nga kami ng milkshake!"Nagulat ako sa sigaw na yon ni Zantha.
"Heto ang pera bilisan mo wag kang babagal bagal!"Sigaw na nanaman niya kaya dali-dali akong tumayo at nagmamadaling umalis papuntang canteen.
Ilang minuto lang ay hawak ko na ang pinapabili nila lumabas ako ng canteen at tumungo ng hallway habang bitbit ito ng bigla akong may mabangga.Ramdam ko ang pagtapon ng dala ko sa nakabangga ko kaya agad akong tumungo nagsimula narin akong kabahan at umiyak.
"S-sorry po pasensiya na hindi ko sinasadya nagmamadali kasi ako. patawarin niyo po ako."Hinging paumanhin ko habang nakatungo at humikbi.
"Face me."Narinig kong sambit nito.
Teka? Parang pamilyar ang boses niya?
Hindi kaya?
...
Third Person's Pov
Unang araw ng klase naglalakad sa hallway ang magkakaibigang sina Duncan, Fier, Gav at Shintaro.
Lahat ng daanan nila ay may yumuyukod upang magbigay galang.Kilala kasi ang apat bilang Anak ng mga Hari at Reyna.
Pero iba sa kanilang apat ang binatilyong si Shintaro.Napakatahimik kasi nito na wari mo'y palaging malalim ang iniisip.Pero totoo yon dahil magpahanggang ngayon ay iniisip niya parin ang kung sino ang babae ng gabing yon.
Kay lambot ng labi nito at kahit hindi nakita ang buong mukha nito ay nasisiguro niyang napaka inosente nito.
Dala ng pag-iisip sa hindi sinasadyang pangyayari ay bigla na lamang siyang may nakabangga.
Kasabay niyon ang pagkatapon ng dala nitong milkshake sa uniporme niya.
Galit ang agad na rumehistro sa mukha ng binatilyo.Narinig niya ang mumunting hikbi ng nakabangga niya biglang parang may mga maghabulang daga sa dibdib niya.Hindi...Hindi siya pwedeng magkamali.Kaboses nito ang babaeng yumakap sa kanya ng gabing yon.
"S-sorry po pasensiya na hindi ko sinasadya nagmamadali kasi ako. patawarin niyo po ako."sambit ng nakabunggo sa kanya habang nakatungo habang umiiyak.
"Face me."mahinahong sabi ng binatilyo, nag-angat ng tingin ang dalagita.
Bumungad sa'kanyang inosente nitong mukhahabang umiiyak.Siya nga ang babae ng gabing yon.
"S-sorry Kuya hindi ko po talaga sinasadya, nagmamadali po kasi ako."Parang gusto niyang saktan ang sarili habang nakatingin sa luhaan nitong mata.Pati ang pagtawag nito sa kanya ng Kuya ay natatandaan niya pa.
Ang bilis ng t***k ng puso niya habang nakatingin sa dalagita.Those dark brown eyes hindi niya makakalimutan ang matang yon na kahit sa dilim ay naaaninag niya.
"S-sorry po."Hindi niya alam ngunit bigla na lamang siyang ngumiti at ginulo ang buhok nito.Gulat itong napatingin sa'kanya.
"K-kuya?"
"What's your name?"Tinuyo niya ng hinlalaki ang mga mumunting luha sa mata nito.
Damn! Ito na ang huling beses na iiyak siya.Hindi ko nahahayaang maulit pa 'to.
Sabi niya sa sarili.
"M-mizsa po."Ngumuso ang dalagita na ikinatawa niya .Narinig niyang sumigaw ang marami pero wala siyang pakialam.Sa mukha nito lang nakatuon ang atensyon niya.Maging ang tatlong kaibigan ay gulat din sa inaasta niya.Bihira kasi nilang makitang ngumiti ang binatilyo pero ngayon ng dahil lang sa babaeng ito ay walang kahirap hirap niyang napangiti ang mailap na prinsipe.
"Great! From now on palagi kanang sasama sa'kin.Hindi na kita pababayaang mahiwalay sa'kin."Sambit niya sa dalagita.
Labis talaga ang gulat ng karamihan sa nakakakita.
"P-po?"Hinatak niya ang dalagita at agad na dinala sa parking lot.
"K-kuya saan po tayo pupunta?"Bakas ang takot sa mga mata nito na animo'y sasaktan niya.
"Hey...Don't be scared okay?We're going to mall.Natapunan mo'ko ng milkshake right?"Tumango naman ito na muling ikinangiti niya.
"K-kaso po magagalit sa'kin ang grupo nila Z-zantha."Nanginginig na saad nito. Kumuyom ang kamao ng binatilyo sa narinig.
Those bitches!They hurting my Queen! I will make them pay!
Sabi niya sa isipan niya.
"Anong ginagawa nila sayo?"Hinawakan niya ang magkabilang pisngi nito.
Ahh it feels so good to touch her like this.
"B-binubully po nila ko."Parang batang sumbong nito.
"K-kuya natatakot po ako sa kanila."Hinaplos niya ng marahan ang buhok nito at mahigpit itong niyakap.
"Mula ngayon hindi ka na nila masasaktan.Hindi kana nila mamahawakan.Pangako 'yan." Kumalas ito sa pagkakayakap sa kanya at gaya ng ginawa niya kanina hinawakan rin nito ang pisngi niya at tumingkayad upang abutin ang labi niya.
Hindi inaasahan ng binatilyo ang ginawa ng dalagita pero napakasaya niya sa nangyayari sa mga oras na yon.Kakaiba yon sa pakiramdam niya dahil ngayon niya lang nasabing masaya siya.
"K-kuya 'wag na po kayong magalit ha.Sabi po kasi sa'kin ni Mama kapag po galit ang isang tao dapag daw po kinikiss siya para mawala 'yung galit niya."Ngumiti ang dalagit na nagpakabog nanaman sa sistema niya.
Damn!
Pero hindi siya kuntento mabilis niyang kinabig ang dalagita at muling hinalikan.Sa pagkakataong ito ay mas malalim na ito.Ramdam niyang natigilan ito pero makailang sandali lang ay tinutugon na nito ang halik niya.
Tumagal ang halikan nila hanggang sa pareho silang hinihingal na naghiwalay.Muling itong ngumiti sa'kanya at kapagkuwan ay ngumuso.
She's so f*****g cute!
"Kuya galit ka po?"
"Hindi na pero 'yung ginawa mo kanina dapat sa'kin mo lang gagawin 'yon ha?"
"P-po bakit po?"Inosenteng tanong nito.
"Because im the only one who allowed to kiss you Love."
TO BE CONTINUED...
-----------------------
*UNEDITED
- Writer
