บทนำ
322 Words
sds
เจินจิ่วหรงแหงนหน้าขึ้นมองเพดานขุ่นมัว นัยน์ตาวูบไหวดั่งแสงเทียน เรือนผมดำขลับถูกปล่อยสยายไร้เครื่องประดับ ลำคอระหงแสนแห้งเหือด กระนั้นกลับเอื้อนเอ่ยประโยคหนึ่งออกมา
“ปีนั้นท่านบอกว่าท้องฟ้าและผืนหญ้าเป็นของข้า”
น้ำเสียงของนางสั่นไหว เรียวนิ้วมือยื่นออกไปหมายไขว้คว้าภาพฝันรางเลือน “ข้าใช้เวลาห้าปีเพื่อเฝ้ามองท่าน อีกห้าปีถัดมาใช้มันเพื่อเป็นภรรยาของท่าน ทว่าสุดท้ายข้ากลับใช้สามปีเพื่อทบทวนความผิดของตนเอง”
“...”
“แท้จริงแล้วมันเป็นเพราะแต่แรกท่านไม่ชอบข้า ทั้งหมดเป็นเพียงความเห็นใจของท่านงั้นหรือ” นางหลับตาลงหยาดน้ำตาไหลอาบอย่างเชื่องช้า ถ้วยน้ำชาในมือถูกกำแน่น
เป็นองค์หญิงเก้าแล้วอย่างไร เจ้าเองก็เป็นสตรีนางหนึ่งมิใช่หรือ
ต่อให้ข้ามีอนุภรรยามากมาย ข้าจะยังให้เกียรติเจ้าในฐานะภรรยาเสมอ
“ข้าเกลียดความใจดีและความเห็นใจของท่าน” เรียวนิ้วมือสั่นระริก เสียงสะอื้นดังไม่หยุด “ข้าเกลียดที่ควบคุมตนเองไม่ได้ ข้าเกลียดตนเองที่ยังคาดหวัง ทะเยอทะยานอย่างโง่งม”
“...”
นางสูดหายใจเข้าช้า ๆ “ข้าไม่อยากเป็นฝันร้ายของท่าน ไม่อยากได้รับแววตาเย็นชา ข้าแค่ต้องการพื้นที่ข้างกายท่าน”
“...”
“ท่านบอกอย่างง่ายดายว่าไม่ได้ตั้งใจ ทว่าน้ำตาของข้ากลับหลั่งไหลไม่เคยหยุด”
ใช้เวลามากมายมัวเมาสุรา เฝ้าถามตนเองอยู่ทุกวันถึงความผิด
” หากข้าก็ยังไม่เคยได้รับคำตอบใดกลับมา”
.
.
.
สวัสดีค่ะ ขอฝากน้องจิ่วหรงด้วยนะคะ เรื่องนี้ย้อนความเดิมประมาณหกตอน จากนั้นเราจะบินสู่อนาคตฮะ
ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุน ขอฝากน้องด้วยอีกรอบนะคะ ตั้งใจเขียนมาก ๆ เหมือนทุกเรื่องเลย
- Writer
