[Stella's POV]
Kinabukasan nagising ako ng maaga. Nung lingunin ko si Kyle sa tabi ko tulog pa siya, Kaya dahan dahan akong kumawala sa pagkayakap niya at tumayo. Naligo ako at nagbihis. Pagkatapos kong ayusini ang sarili ko dahan dahan kong pinihit ang pinto palabas para di gumising hindi Kyle.
Bumaba muna ako at pumunta sa kitchen para uminom ng tubig. Pinag masdan ko muna ang kabuoan ng rest house at kumabas.
Gusto kong mag lakad lakad muna at lumanghap ng simoy ng hangin. Patuloy ako sa paglalakad hanggang sa may mapansin akong parang may sumusunod sakin.
May narinig akong kaluskos at mga yapak kaya napa lingon lingon ako sa paligid ko. May narinig akong kaluskos malapit sa may talahiban kaya na curious ako kung ano yun.
Kahit kinakabahan ako may parte sakin na gustong malaman kung ano yun, kaya dahan dahan akong lumapit. Nung silipin ko napapikit ako at hinintay ang mga posibleng mangyari pero wala akong naramdaman kaya dahan dahan kong minulat ang mata ko.
Napa kurap kurap ako dahil sa nakita ko na kung ano ang nasa harap ko ngayon. Isang malaking aso kaya napa atras ako. Mabalahibo ito na kulay grey at may pula na mata. Nakatitig ito sakin, ngumuya at humakbang kaya napalunok ako at dahan dahang humakbang pa atras.
Dahan dahan akong pumihit patalikod sa kaniya para sana tumkbo pero nung tuluyan na akong makatalikod at hahakbamh na sana, nagulat ako na nandun na ang aso.
Tumalikod ako ulit at akmang hahakbang na sana kaso nandun nanaman ang aso, kaya napalingon ako sa likod ko.
'Lah dalawa sila? San galing ang mga to? Isa lang yun kanina ah tapos ngayon may isa pa'
Pa lipat lipat ang tingin ko sa kanilang dalawa at lumingon sa ibang direksyon na libre. Pumikit muna ako at hinanda ang sarili na tumkabo, pero nung naka ilang hakbang ako napatigil ako nang mapagtanto na na pinalibutan na ako ng dalawa.
Humakbang ako pa atras pero I took the wrong step. Natisod ako sa isang bato kaya na out balance ako at natumba. Konakakabahan akong napatingin sa dalawa na nakatingin din sakin.
I felt tensed and scared so I closed my eyes and hoped for someone to arrive and save me. Yumuko ako at niyakap ang tuhod ko at nag hintay sa kung ano man ang mangyayari habang naramdaman ko silang naglalakad palapit sakin.
Nag hintay ako ng ilang sigundo at unti unting minulat ang mata ko nang walang nangyari. Napakurap kurap akong tumingin sa dalawang aso sa harap ko na nakatitig lang sakin.
Nagulat ako nung lumapit sila sakin at kumandong ang isa. Nung una natakot ako pero maya maya namangha at natuwa ako sa kanila. Siniksik ng isang aso ang ulo niya sa leeg ko. Yung isa naman nagpa hagod ng ulo.
Ang saya sa pakiramdam yung parang ako ang amo nila. Maya maya tumayo na silang dalawa kaya itinayo ko na din sang sarili ko.
As I look at the both of them which are also looking at me as if they're waiting for me to follow them. I blinked twice before I started to take a step as they walked towards somewhere.
The sun already rose but the breeze was still warm as if it was still at the middle of the night. I was bewildered by the place where we are walking through.
The place was so green like I was in a wonderland. A few moments later we we're now walking to a path filled with colorful and different kinds of beautiful and eye catching flowers.
Soon that beautiful path headed towards a tunnel of bamboo's covered with crawling vines and flowers all over it. The tunnel was getting darker and darker, but I was so amazed when tiny lights started so flare and flew all over the place as if it was welcoming me and guide me on the way.
Moments later I saw a glimpse of sunlight escape at the end of the tunnel. As I walked closer to the end, what I saw from afar became clear.
My eyes couldn't adjust at the darkness of the end of the tunnel so I blinked several times to confirm, the thing infront of me. The tiny lights flew near me as if they understood that I couldn't believe what beholds infront of me.
I thought that they were fireflies but now I realized that they're pixies.
'Offcourse they are pixies, fireflies don't have different colors like Pink and purple. Why didn't I think of that earlier?'
I wiped that thought in my mind and focused on what's infront of me. It's a wooden door that is covered with vines. As I took a closer look I saw something written on it.
"Bienvenido al país de las maravillas de Sil---" Napatigil ako sa pagbabasa when the ground started to quake. My knees started to tremble when bowed arrows started to shoot towards me.
I closed my eye's kase di ko na alam kung ano ang gagawin ko and just waited for the arrows to hit me, pero na gulat ako nang may maramdaman akong humila sakin. Di ko na namalayan na nakasakay na pala ako sa isang kabayo.
I was infront of an unknown man who happened to be the one who's driving the horse and probably also the one who grabbed me out of that place.
"Hold on, everything will be ok." The man spoke. I don't know what's up with me pero ang gaan ng pakiramdam ko sa kaniya. I don't know him but there's something in me that trust's him na para bang matagal ko na siyang kilala.
We are now currently getting out of the place. I heard the ground grumble nonstop as if it was following us. I slowly opened my eyes to look around. I faced infront to see that we we're still in the tunnel.
I closed my eyes as I saw a lot of bats and different kinds of parasite show up all over the place. I was really nervous and afraid of the things that are currently happening. It is just si unbelievable.
Few moments later I felt the horse slowly stopped. I still didn't open my eyes cause I was afraid to open it and witness everything. Takot akong makita ang rason ng pag hinto namin. Baka may mga masamang nilalang na ang nakapalibot samin at handa na kaming hulihin.
"Hey, it's time to open up your eyes. Your safe now." Naramdaman ko ang kamay niyang pumatong sa balikat ko as if he was assuring me that I am now safe.
I slowly opened my eyes to see that we we're under a tree near the seashore. I felt him jump off the horse so I turned around to look at him. He is wearing a black cassock that reached above he's ankle matched with black boots.
I couldn't see his face because it is covered by the hood. He offered me his hand, so I accepted it and jumped off the horse. Nang makatayo na ako ng maayos na gulat ako when an arrow shoot towards the unknown man. Buti naka ilag siya pero batid kong na daplisan ang braso niya. Nilapitan ng lalaki ang arrow na may nakasabit na sulat.
"Nunca intentes traerla de vuelta al país de las maravillas si no quieres ponerlo en la peor situación." He spoke. I understand the words he said, but I don't know what the statement means.
Dahan dahan siyang lumingon sakin kaya unti unti kong narealize kung sino ang lalaking yun.
"Your---" Di ko na natapos ang sasabihin ko dahil nakaramdam ako ng pagka hilo.
"Mi señora" Rinig kong sambit ng pamilyar na boses ng lalaki bago ako tuluyang nawalan ng malay.