เล่ห์รักเจ้าหนี้

บทที่ 4 - ถูกจับได้ [1/2]

"ทุกอย่างในครัวคุณสุขใจสามารถทานได้หมดเลยนะคะ แล้วก็ถ้าต้องการอะไรก็บอกป้าได้เลยนะคะ บ้านพักอยู่ที่เรือนเล็กหลังบ้านค่ะ"

แม่บ้านบอกกับสุขใจด้วยรอยยิ้มเมื่อถึงเวลาที่เธอต้องเลิกงานแล้ว แต่ถ้าหากในกรณีฉุกเฉินก็สามารถไปเรียกเธอที่บ้านพักหลังคฤหาสน์ได้ ในขณะที่สุขใจคิดว่าเธอคงจะไม่มีเรื่องรบกวนคุณแม่บ้านแล้วเพราะอยู่ที่บ้านหลังนี้มาทั้งวันเธอก็ไม่ได้ทำอะไร นอกเสียจากกินๆ นอนๆ ก็เท่านั้น แล้วอีกอย่างคืนนี้เธอก็คิดจะทำการใหญ่ด้วยเพราะอย่างนั้นคุณแม่บ้านรีบๆ กลับไปพักนั่นแหละดีแล้ว!

"หนูไม่ต้องการอะไรแล้วค่ะ คุณป้ารีบกลับไปพักผ่อนเถอะค่ะ"

สุขใจส่งยิ้มกว้างพร้อมกับมองคุณแม่บ้านตาใสแจ๋วด้วยสีหน้าไร้พิษภัยโดยที่คุณแม่บ้านเองก็ไม่ได้มีท่าทีคาดแคลงใจในตัวสุขใจเลยจึงเอ่ยรับคำและเดินออกจากคฤหาสน์หลังนี้ไปโดยปล่อยให้สุขใจอยู่คนเดียวภายในคฤหาสน์หลังโต

คล้อยหลังแม่บ้านออกจากคฤหาสน์ไปแล้วสุขใจจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่ต่อจากนี้เธอคงจะทำอะไรได้คล่องตัวมากขึ้น

ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นแล้วแต่ถึงอย่างนั้นรอบๆ บ้านก็ยังมีการ์ดหลายคนที่เฝ้าตามจุดต่างๆ ของบ้าน ซึ่งเธอลองนับดูแล้วพบว่ามีประมาณสิบคนและพวกเขาจะเปลี่ยนกะกันทุกๆ ห้าชั่วโมง ซึ่งระหว่างเปลี่ยนกะคือช่องโหว่ที่เธอเล็งเห็นแล้วว่าต้องใช้โอกาสนี้เท่านั้นถึงจะรอดพ้นจากสายตาของการ์ดที่เฝ้ารอบๆ คฤหาสน์ได้

สุขใจยิ้มกริ่มให้กับแผนการของตัวเองและคิดว่ามันคงจะเป็นไปได้ด้วยดีอย่างแน่นอน! หากเธอพ้นจากปราณนทีเมื่อไหร่เธอจะหนีเขาสุดชีวิตเลย! ไม่อยู่ใช้หนี้ที่ไม่ได้ก่อหรอก!

สำหรับเธอในตอนนี้การเอาชีวิตรอดจากเขาคือสิ่งสำคัญที่สุด! จะให้ขายตัวหรือ? เธอไม่ทำ! จะให้ขายอวัยวะเธอก็ไม่เอาเช่นกัน! เธอเป็นคนใจเสาะกลัวเจ็บและกลัวตายเพราะอย่างนั้นทางรอดเดียวคือการหนีเอาตัวรอดเท่านั้น!

แต่ระหว่างที่รอเวลาหนีเธอขอพักผ่อนหน่อยก็แล้วกัน ช่วงตลอดเวลาหลายวันที่ผ่านมาสุขใจทำงานพิเศษหลายอย่างและค่อนข้างหนักจึงทำให้เธอไม่ค่อยมีเวลาพักผ่อนสักเท่าไหร่ แต่ไหนๆ ตอนนี้ก็อยู่บ้านหลังโตแล้วจึงอยากทำตัวตามสบายสักหน่อย เมื่อคิดได้อย่างนั้นสองเท้าของสุขใจก็เดินตรงไปยังครัวว่ามีอะไรให้เธอกินเล่นบ้างระหว่างดูหนังฆ่าเวลาก่อนจะเห็นว่ามีป๊อปคอร์นรสชีสวางตั้งอยู่

เธอลังเลว่ากินป๊อปคอร์นได้หรือเปล่าแต่ก็นึกถึงคำพูดของแม่บ้านที่บอกว่าสามารถกินได้ทุกอย่างเพราะอย่างนั้นป๊อปคอร์นชามนี้เธอก็น่าจะทานได้โดยไม่มีปัญหาตามมาในภายหลัง

สุขใจยิ้มเพียงคนเดียวพร้อมกับอุ้มชามป๊อปคอร์นขึ้นห้องนอนชั้นสองของคฤหาสน์อย่างอารมณ์ดีแต่ก่อนจะดูหนังก็ขออาบน้ำเสียก่อนและใช้เวลาเพียงไม่นานก็จัดการธุระส่วนตัวเสร็จสรรพพร้อมกับเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดคล่องตัวเรียบร้อยแล้วเพื่อรอเวลาที่เธอจะได้หนีออกจากคฤหาสน์หลังนี้

"เอาเรื่องนี้ดีกว่า"

หนังรักที่สร้างโดยคนไทยคือตัวเลือกที่สุขใจตัดสินใจว่าจะดู เธอเอนกายพิงหัวเตียงและคว้าชามป๊อปคอร์นมาวางเอาไว้บนตัก ดวงตากลมโตจ้องมองดูโทรทัศน์ขนาดห้าสิบห้านิ้วไม่วางตาเมื่อหนังเริ่มฉายพร้อมกันนั้นก็กินป๊อปคอร์นไปด้วยอย่างไม่รีบร้อนอะไร

แต่ทว่าดูหนังได้เพียงแค่ครึ่งเรื่องเท่านั้นคนที่ตั้งใจจะหนีในเวลาตีหนึ่งก็ทนความง่วงไม่ไหว ดวงตาฉ่ำปรือที่ยังฝืนลืมตาอยู่นั้นพยายามจ้องมองนาฬิกาหัวเตียงก่อนจะเห็นว่าตอนนี้เพิ่งเป็นเวลาสามทุ่มเท่านั้น อีกนานหลายชั่วโมงกว่าจะถึงตีหนึ่งเพราะอย่างนั้นเธอจึงคิดว่าจะของีบพักเอาแรงเสียหน่อยและเอาไว้ใกล้ถึงเวลาตีหนึ่งเมื่อไหร่ค่อยตื่นก็ยังได้

เมื่อคิดได้อย่างนั้นดวงตาฉ่ำปรือก็ค่อยๆ ปิดลงอย่างเชื่องช้า เธอไม่แม้แต่จะปล่อยชามป๊อปคอร์นในอ้อมแขนด้วยซ้ำเพราะความง่วงจัดและเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้นสุขใจก็เข้าสู่ห้วงนิทราโดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยว่า ‘ของีบสักหน่อย’ มันไม่มีจริง!

"คร่อกกกก!~"

=================

#พี่ๆ คิดว่าลูกสาวเราจะได้หนีจากเจ้าหนี้ไหมคะ?