"ต้องการให้ฉันทำอะไร บอกฉันมาสิสุขใจ"
ปราณนทีผละริมฝีปากออกในขณะที่ยังคลอเคลียกลีบปากนุ่มของสุขใจไม่ห่าง
หลายครั้งที่เขาจูบลงบนปากเธอในระหว่างที่เฝ้ารอคำตอบจากหญิงสาวที่ยังคงสบตาไม่หลบ พร้อมกันนั้นสองมือที่ยังสั่นเทาของเธอก็พยายามจะปลดกระดุมเสื้อของเขาไปด้วย
"หนูอยากให้คุณลุงช่วยลบร่องรอยผู้ชายคนนั้นออกจากตัวหนู"
ปราณนทีคว้ามือสั่นเทาของสุขใจเอาไว้ ในคราแรกเธอคิดว่าเขาจะปฏิเสธในสิ่งที่เธอเรียกร้องเสียอีกแต่การกระทำต่อมาของเขาที่กำลังพรมจูบตามลำคอเธอมันทำให้เธอถึงกับตัวอ่อนยวบ ซึ่งความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขามันต่างจากตาแก่คนนั้นโดยสิ้นเชิง
น่าแปลกที่เธอไม่ได้คิดรังเกียจในสิ่งที่ปราณนทีกำลังทำกับเธอและน่าแปลกที่เธอดันรู้สึกตื่นเต้นและคล้อยตามไปกับสัมผัสของเขาที่กำลังลากไล้ฝ่ามือไปตามร่างกายของเธอก่อนจะสะดุ้งเพียงนิดเมื่อมือสากระคายของเขาสอดผ่านใต้เสื้อนอนและตรงเอวของเธอเบาๆ
"อ้ะ~ อื้อ~
