หน้าที่ตลอดทั้งวันของสุขใจในวันนี้คือดูแลปราณนทีที่ยังป่วยอยู่ อาหารทุกมื้อจะเป็นเธอที่ยกมาเสิร์ฟเขาถึงข้างเตียง ตามด้วยยาลดไข้และยาแก้อักเสบซึ่งปราณนทีก็กินอย่างว่าง่าย หลายครั้งที่เขามีอาการไข้ขึ้นเธอก็ต้องอยู่เช็ดตัวให้อีกฝ่ายจนกว่าไข้จะลด
สีหน้าที่เคยซีดเซียวของปราณนทีเริ่มกลับมาดีขึ้นแล้วและคนที่นอนหลับมาตลอดหลายชั่วโมงก็ลืมตาตื่นในตอนเวลาสองทุ่ม
สุขใจที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จหมาดๆ และสวมใส่ชุดนอนเรียบร้อยแล้วก็เปิดประตูออกมาพอดีก่อนจะมองเขาตาใสทั้งยังเดินดุ๊กดิ๊กมาหาเขาพร้อมกับถือวิสาสะวางมือลงบนหน้าผากอีกฝ่าย
"ไม่มีไข้แล้วค่ะ คุณลุงหิวหรือยังคะ?"
เพราะเอาแต่หลับพักผ่อนทั้งวันจึงทำให้ปราณนทียังไม่ได้ทานมื้อเย็นและในตอนนี้เขาก็หิวมากแล้วด้วย
"หิวแล้ว มีอะไรกินบ้าง?"
"ต้มจับฉ่ายค่ะ เดี๋ยวหนูไปเอามาให้ คุณลุงอย่าเพิ่งงอแงโมโหหิวนะคะ"
สุขใจเอ่ยเย้าแหย่ปราณนทีก่อนจะวิ่งออกจากห้องไป ทิ้งใ
