นอนพลิกซ้ายก็แล้ว นอนพลิกขวาก็แล้ว หรือจะนอนหงายก็แล้ว แต่ไม่ว่าจะนอนท่าไหนก็ล้วนแล้วแต่นอนไม่หลับทั้งสิ้น!
ตั้งแต่ปราณนทีออกจากบ้านไป สุขใจที่ไม่มีอะไรทำก็คิดว่าจะนอนหลับแต่จนเวลาผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้ว ซึ่งโดยปกติแล้วเธอไม่ใช่คนหลับยากแต่อย่างใด หัวถึงหมอนทีไรไม่เกินห้านาทีก็จะหลับแล้ว แต่คืนนี้ช่างน่าแปลกที่ไม่ว่าจะข่มตาอย่างไรก็นอนไม่หลับเสียที ท้ายที่สุดจึงได้แต่ลุกขึ้นนั่งและทอดถอนใจอย่างเหนื่อยหน่ายให้กับตัวเอง
"เป็นอะไรเนี่ย ทำไมนอนไม่หลับ"
สุขใจเหลือบตามองที่ว่างข้างกายตัวเองก่อนจะสะบัดหน้าแรงๆ ไล่ความคิดแปลกประหลาดที่ผุดขึ้นมา
เธอไม่ได้รอปราณนทีกลับมาเสียหน่อย!
อาการนอนไม่หลับที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะว่าช่วงหลายวันมานี้เธอคงอยู่นิ่งเฉยเกินไปต่างหากจึงทำให้พลังงานในแต่ละวันมันเหลือล้นก็เท่านั้นเอง!
ใช่ๆๆ! ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ!
ทั้งที่ย้ำเตือนกับตัวเองเช่นนี้แล้วแต่ลึกๆ แล้วในใ
