'อยู่บ้านคนเดียวแล้วแม่เหงาน่ะ ลูกชายก็ไม่มานอนด้วยสักที แม่ก็เลยอยากมาอยู่กับลูกสักอาทิตย์สองอาทิตย์ให้หายคิดถึง ปราณคงจะไม่ใจร้ายไล่แม่แก่ๆ คนนี้กลับบ้านหรอกใช่ไหม?'
ใครจะไปคิดล่ะว่าคำพูดตัดพ้อน้อยอกน้อยใจระหว่างที่นั่งทานมื้อเช้าอยู่นั้นจะทำให้คุณหญิงลักษมีได้นอนบ้านลูกชายในวันนี้เลย
ทันทีที่ปราณนทีอนุญาตให้ผู้เป็นแม่มานอนร่วมบ้านแก้เหงาได้ท่านก็รีบกลับไปเก็บเสื้อผ้าและอีกสองชั่วโมงต่อมาก็กลับมาบ้านเขาอีกครั้งโดยที่ครั้งนี้ไม่มีใยไหมตามมาด้วย
ปราณนทีรู้ถึงจุดประสงค์ของคนเป็นแม่ดีว่าท่านมานอนที่บ้านของเขาทำไม ถ้าไม่ใช่เพราะต้องการจับผิดความสัมพันธ์ระหว่างเขากับสุขใจท่านก็คงไม่มานอนที่นี่หรอกเพราะโดยส่วนใหญ่แล้วคุณหญิงลักษมีนั้นแทบจะไม่อยู่ติดบ้านของเธอด้วยซ้ำ
กิจกรรมหลักของคุณหญิงลักษมีนั้นคือการออกทริปเที่ยวกับเหล่าคุณหญิงคุณนายในแวดวงสังคมตามประสาคนว่างงานที่รวยมาก
ในหนึ่งเดือนนั้
