"แด๊ดดี้! แด๊ดดี้ลองเช็กให้หนูหน่อยค่ะว่าเรียบร้อยดีหรือยัง?"
สุขใจหมุนตัวให้ปราณนทีเช็กความเรียบร้อยเรื่องแต่งตัวให้เธออีกครั้ง ในขณะที่สายตาคมก็กวาดตามองสำรวจสุขใจที่หมุนตัวให้เขาดู แม้จะนึกไม่ชอบใจกระโปรงพลีสที่สั้นเหนือหัวเข่าขึ้นมาเล็กน้อยนั่น แต่หากเทียบกับเด็กๆ สมัยนี้แล้วนับว่าการแต่งตัวของสุขใจยังดีกว่ามากเพราะไม่ได้ทำเขา ‘หวง’ เธอถึงขั้นต้องสั่งเปลี่ยนกระโปรงตัวที่ยาวมากกว่านี้
"อืม เรียบร้อยดีแล้ว"
สุขใจยิ้มจนตาหยีและเขาก็รับรู้ได้ถึงประกายตาวิบวับตื่นเต้นของเธอที่จะได้ไปมหาลัยวันแรก
ทันทีที่ลงมายังโถงบ้านก็เจอกับลักษมีที่นั่งจิบกาแฟและดูข่าวเช้าเรื่อยเปื่อยตามประสาคนว่าง แต่ทว่าเมื่อเห็นสุขใจใส่ชุดนักศึกษาลงมาก็ทำให้เธอนึกแปลกใจไม่น้อยก่อนจะกระจ่างแจ้งเมื่อแม่ตัวยุ่งวิ่งเข้ามาหมุนตัวให้เธอดูราวกับเด็กขี้อวดอย่างไรอย่างนั้น
"คุณแม่คะ! หนูกำลังจะไปมหาลัยวันแรกค่ะ เป็นไงคะ? ห
