เล่ห์รักเจ้าหนี้

บทที่ 1 - เป็นลมแล้วเป็นลมอีก [1/2]

"กรรซ..."

เสียงร้องคำรามที่ไม่คุ้นหูปลุกสุขใจให้ตื่นขึ้นมาและเมื่อเห็นว่าตัวอะไรอยู่ตรงหน้าเธอก็แทบจะสิ้นสติอีกหน

"กรี๊ดดดด!!!"

เสียงกรีดร้องและสีหน้าซีดเผือดบ่งบอกถึงกลัวสุดขีด ปฏิกิริยาทางร่างกายทำให้สุขใจถอยหนีเจ้าสัตว์ร้ายตัวมหึมาตรงหน้าที่มันกำลังแยกเขี้ยวแหลมคมหมายจะงับหัวเธออยู่ แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นคือมันไม่ได้มีตัวเดียวแต่มีถึงห้าตัว!!!

พวกมันกำลังล้อมเธออยู่และดูจากน้ำลายที่ไหลหยดติ่งๆ แล้วพวกมันคงกำลังหิวโหยมาก แต่ขอโทษทีเถอะ! เธอไม่ใช่อาหารเสือนะโว้ยยยย! ออกไป๊!!!

"ยะ อย่าเข้ามานะ!"

สุขใจน้ำตาปริ่มจวนเจียนจะร้องไห้ออกมา เธอเป็นคนใจเสาะและขี้กลัวมากเพราะอย่างนั้นเมื่อเห็นเสืออยู่ตรงหน้ามีหรือจะไม่กลัว

หากไม่มีปลอกคอโซ่เส้นหนาที่กำลังตรึงพวกมันเอาไว้ ป่านนี้เธอคงถูกมันขย้ำไปแล้ว! ใครมันบ้าเล่นพิเรนทร์เล่นอะไรอย่างนี้กับเธอกัน!!!

สุขใจทั้งกลัวทั้งมึนงงว่าตอนนี้มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกับเธอกันเพราะเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนเธอยังเดินต๊อกแต๊กกลับบ้านหลังจากที่เพิ่งเลิกงานจากร้านคาเฟ่แห่งหนึ่ง แต่จู่ๆ ก็ถูกชายฉกรรจ์สองคนโปะยาสลบปิดจมูกและจับตัวเธอขึ้นรถตู้โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัวใดๆ เลย

รู้สึกตัวอีกที...ก็อย่างที่เห็นว่าเธอกำลังอยู่ในกรงเสือเสียแล้ว!

"คะ คุณลุงจับหนูมาทำไม?"

สุขใจวัยสิบแปดปีเอ่ยถามชายหนุ่มร่างใหญ่คนหนึ่งที่นั่งไขว่ห้างอยู่นอกกรงเสือด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

เธอพยายามเพ่งมองว่าชายฉกรรจ์คนนั้นคือใครและเธอมั่นใจว่าไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อนเพราะหากเคยเห็นเขาสักครั้งเธอต้องจำเขาได้อย่างแน่นอน

ความหล่อเหลาที่ผิดมนุษย์มนาเช่นนี้มีหรือที่เธอจะจำเขาไม่ได้ เพียงแต่ว่าสถานการณ์ในตอนนี้ทำให้เธอชื่นชมในความหล่อเหลาไม่ลงจริงๆ คนอะไรน่ากลัวเป็นบ้า!

"พ่อเธออยู่ไหน?"

เจ้าของน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยถามไม่ได้สนใจสรรพนามที่อีกฝ่ายเรียกเขาเช่นนั้น สายตาคมดุยังคงจ้องมองหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มที่ดูตื่นตระหนกหวาดกลัวตลอดเวลา ไม่แปลกที่เธอจะแสดงออกเช่นนั้นเพราะใครก็ตามที่อยู่ในกรงนี้ก็มีปฏิกิริยาเดียวกันทั้งนั้น

รอบกายเธอคนนั้นมีเสือห้าตัวที่กำลังพยายามจะรุมทึ้งเธอด้วยความหิวโหย ในขณะที่มีเสือหนึ่งตัวอยู่นอกกรงขังและมันกำลังนั่งเกยคางอยู่บนตักของชายคนนั้นด้วยท่าทีเคลิบเคลิ้มเมื่อถูกฝ่ามือหนาหยาบกร้านลูบหัวมันอยู่

เสือโคร่งพวกนี้เป็นสัตว์เลี้ยงแสนรักที่ปราณนทีเลี้ยงเอาไว้ดูเล่นและตอนนี้พวกมันพยายามกระโจนเข้าใส่หญิงสาวที่นั่งอยู่มุมหนึ่งของกรงและด้วยความกลัวจึงทำให้เธอรีบละล่ำละลักพูดแทบไม่เป็นคำ

"หนะ หนูไม่รู้ หนูไม่รู้ว่าพะ พ่อหนูอยู่ไหนจริงๆ นะ! ปล่อยหนูไปเถอะ~"

นั่นไม่ใช่คำตอบที่เขาต้องการ...

ปราณนทีในวัยสามสิบแปดปีมีประสบการณ์เรื่องเช่นนี้อย่างโชกโชน คิดว่าเขาต้องเจอกับสถานการณ์เช่นนี้มาแล้วกี่ครั้งและเมื่อได้คำตอบที่ไม่น่าพึงพอใจสักเท่าไหร่จึงกดรีโมทควบคุมในมือและนั่นก็ทำให้โซ่ที่ตรึงเสือถูกปล่อยออกมา

คมเขี้ยวของเสือเหล่านั้นยิ่งใกล้ตัวของสุขใจมากขึ้นจนเธอต้องเบียดตัวเองเข้ากับกรงจนแทบจะสิงกรงที่อยู่ทางด้านหลัง

"ฉันจะให้โอกาสเธอพูดเป็นครั้งสุดท้าย ตอนนี้ไอ้ณรงค์มันอยู่ที่ไหน?"

ต่อให้ถามอีกกี่ครั้งเธอก็ให้คำตอบได้เพียง "หนูไม่รู้จริงๆ! หนูไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน!"

ก็คนมันไม่รู้จะให้รู้ได้ยังไงกัน! แล้วอีกอย่างเธอไม่ได้เจอพ่อมานานเป็นปีแล้วด้วย!

เมื่อความกลัวเกาะกินในใจสุขใจจึงร้องไห้ออกมา เธอพูดทั้งน้ำตาก่อนจะมองปราณนทีด้วยแววตาเว้าวอนเพราะไม่รู้จริงๆ ว่าพ่อบังเกิดเกล้าที่เขาถามหาอยู่ที่ไหนและเธอก็ไม่รู้ด้วยว่าชีวิตเธอมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร!

เดิมทีความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับพ่อนั้นก็ไม่เคยลงรอยกันอยู่แล้ว ทำให้ที่ผ่านมาไม่เคยพูดจากันดีๆ และต่างคนก็ต่างใช้ชีวิตไม่ได้ข้องเกี่ยวกัน นานๆ ทีพ่อถึงจะกลับมาบ้านแต่ถึงจะกลับมาก็ใช่ว่าจะพูดคุยกัน

เธอไม่รู้ว่าตาแก่นั่นไปสร้างเรื่องอะไรเอาไว้ แต่ตอนนี้ความเดือดร้อนกำลังมาอยู่ที่เธอ!

ดูจากบรรยากาศที่แสนจะกดดันรอบตัวของคนถามแล้วนั้นสุขใจก็พอจะคาดเดาได้ว่าเขาอาจจะเป็นผู้มีอิทธิพลคนหนึ่งและพ่อของเธออาจจะมีเรื่องมีราวกับเขาคนนี้ก็เป็นได้ แต่เพราะพ่อเธอมักจะหลบหนีจากเจ้าหนี้อยู่บ่อยๆ จึงทำให้พวกเขาเหล่านั้นตามหาตัวพ่อเธอไม่เจอ ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหนและถ้าหากรู้เธอก็คงบอกเขาไปแล้วเพราะเธอเองก็ไม่ได้อยากจะมาข้องเกี่ยวในสิ่งที่พ่อเธอทำเอาไว้

"เอายังไงดีครับนาย?"

ลูกน้องคนสนิทถามปราณนทีที่ยังคงนิ่งเงียบ นัยน์ตาสีนิลคมดุคู่นั้นยังคงมองไปยังหญิงสาวคนนั้นและไม่มีใครคาดเดาได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ จนกระทั่ง...ปุ่มปล่อยโซ่ก็ถูกกดอีกครั้งและนั่นก็ทำให้เสือพวกนั้นพุ่งเข้าหาสุขใจที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด

ไม่มีที่ให้เธอหนีแล้วเพราะถูกรายล้อมด้วยเสือและภาพสุดท้ายก่อนจะหมดสติไปคือคมเขี้ยวแหลมยาวของเสือตัวใหญ่กำลังอ้าปากกว้างเพื่อจะงับหัวเธอ!

"กรี๊ดดดดดดด!!!"

===============

#โอ๊ยตายยยย ลูกสาวฉันนนนน อิพระเอกก็ไม่อ่อนโยนกับน้องเลย!!!

เอาตอนแรกมาเสิร์ฟแล้วค่าพี่ๆ!