ช่วงเย็นของวัน
คาริสายังคงคอยดูแลคริสเตียนอย่างใกล้ชิด แม้ว่าตอนนี้คริสเตียนจะกลับมาพักที่บ้านตามที่หมออนุญาตแล้ว แต่ทว่าหญิงสาวก็ยังคงตามดูแลไม่ห่าง แถมตอนนี้คาริสายังคงจ้างพยาบาลพิเศษมาดูแลพ่อของตัวเอง
“ริสาพ่อว่าเราไม่ต้องดูแลพ่อขนาดนี้ก็ได้” คริสเตียนเอ่ยออกมาเพราะกลัวว่าลูกสาวของตัวเองจะเหนื่อยจนเกินไป
“ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงริสาก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว ดูแลคุณพ่อน่ะดีแล้วค่ะ” คาริสายังคงเอ่ยออกมาอย่างอ้อน ๆ ผู้เป็นพ่อ ทำให้คนที่เห็นต่างพากันมองด้วยความเอ็นดู
แต่ทว่ายังไม่ทันที่สองพ่อลูกจะได้ต่อบทสนทนา สาวใช้ของบ้านก็เดินเข้ามาในห้องรับรองของบ้านก่อนเอ่ยเรียกคาริสา
“คุณหนูคะ”
“มีอะไรเหรอ” คาริสาหันกลับมาถามอีกฝ่ายด้วยเสียงนิ่ง ๆ ด้วยท่าทีเย่อหยิ่งตามแบบฉบับของเธอ
“คือว่าคุณนับดาวมาขอพบค่ะ” สาวใช้ก้มหน้าก้มตาอย่างไม่กล้าสบสายตาของผู้เป็นคุณหนูของตัวเอง
“เดี๋ยวฉันตามออกไป”
“
