ช่วงเช้ามืดของวัน
มาร์ตินที่โอบกอดคาริสาเอาไว้ตลอดทั้งคืนลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงีย เมื่ออยู่ ๆ ประตูห้องพักของเขาก็ถูกเคาะจากทางด้านนอก
“มีอะไร” มาร์ตินที่สวมเพียงกางเกงเดินออกไปเปิดประตูพร้อมเอ่ยถามออกมาอย่างหงุดหงิด เพราะเขาเพิ่งนอนกอดคาริสาไปได้เพียงไม่กี่ชั่วโมง
“คือสินค้าที่ต้องส่งให้กับลูกค้ามีปัญหาครับ” มาร์ชก้มใบหน้าของตัวเองตลอดเวลาก่อนเอ่ยรายงานผู้เป็นเจ้านาย
“อืม เดี๋ยวฉันไป” มาร์ตินปิดประตูห้องใส่ลูกน้องคนสนิทก่อนจะเดินกลับเข้าไปภายในห้องพักอีกครั้ง ชายหนุ่มกลับเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเดินเข้ามาหาคนที่ยังคงนอนหลับตาพริ้ม
“อืม” คาริสาส่งเสียงดังออกมาอย่างขัดใจ เมื่ออยู่ ๆ เธอก็ถูกมาร์ตินกวนเสียอย่างนั้น ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าไปจูบลงบนเรียวปากของคนที่ยังคงหลับไม่สนใจอะไร แต่เพียงไม่นาน
“นอนได้น่าลักหลับจริง ๆ เลย” มาร์ตินพูดออกมาอย่างมันเขี้ยวคาริสา ก่อนจะเดินออก
