เช้าวันต่อมา
คาริสาตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของผู้ชายแสนเอาแต่ใจอย่างมาร์ติน เธอมีการขยับตัวเองเล็กน้อยแต่กลับถูกอีกฝ่ายออกแรงรั้งตัวหญิงสาวเอาไว้ ทำให้คนที่เตรียมจะลุกจากเตียงนอนในตอนแรกล้มลงนอนอีกครั้ง
“จะไปไหน” มาร์ตินเอ่ยออกมาทั้ง ๆ ที่ตัวเองยังคงหลับตาพริ้มไม่ได้คิดจะขยับตัวเองเลยแม้แต่น้อย
“เฮ้อ” คาริสาถอนหายใจออกมาอย่างหมดทาง ก่อนจะมองใบหน้าของมาร์ตินอย่างพิจารณา ดวงตาที่หญิงสาวไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ยังคงปิดสนิท ริมฝีปากที่เที่ยวพ่นคำกระแทกให้กับเธอในตอนนี้เม้มเข้าหากันแน่น
คาริสายอมรับว่ามาร์ตินเป็นผู้ชายที่หล่อเหลา ซึ่งถ้าผู้หญิงคนไหนได้คบหาก็คงจะเป็นเรื่องดี แต่ทว่าใช่กับเธอ
“ว้าย...นี่คุณคิดจะทำอะไร” คาริสาเอ่ยถามออกมาอย่างตกใจ เมื่ออยู่ ๆ มาร์ตินก็พลิกตัวเองขึ้นคร่อมลงบนตัวเธอ
“ก็เห็นว่าเธออยากมองฉันก็จะให้เธอมองไง” มาร์ตินพูดก่อนโน้มใบหน้าของตัวเองเข้าไปหาหญิงสา
