Weighing Love and Priority

Chapter 11 End of college

Shane's POV

Matapos ang pag uusap namin ay tiwala ako kay Luke na tutuparin niya ang sinabi niyang hindi na mag tatago sa akin.

My pangamba pero tinibayan ko ang loob ko. Ilang araw pa ang lumipas hindi ko na nakitang nag ttext si trish maging sa spam wala na din.

Malapit na ang graduation kaya busy na ang lahat sa practice and preparation.

***

Nakasalubong ko si mommy sa sala at niyakap ito.

"Anak congratulations! Alam ko madami tayong pinag daanan pero thank you for not giving up. You made it!" Masayang bati ni mommy

"Thanks mom, let's celebrate after." Excited ko namang sagot.

Papunta na kmi sa ceremony. At naiexcite na ang puso ko. Iniisip ko si Luke sabay kasi ang ceremony namin kaya hindi kmi mag kasama ngayon but i know everything is going to be fine.

"Eto na to. Eto na ang pag sisimula nang tunay na buhay" bulong ko sa sarili ko..

"Congratulations to all the graduates!" Bati nang school president na naging hudyat nang pag sisigawan at palakpakan nang lahat nang estudyanteng nag graduate.

Nagyakapan kmi nag congratulate sa isa't isa.

Nag dinner kami sa labas ni mommy, wla din si daddy dahil nga sa ibang bansa at laging busy sa business niya.

I'm used to it kaya normal lang sa akin kung sa mga ganitong okasyon ay hindi kami completo. After namin ni mommy ay umuwi na kmi.

"Congrats anak take a rest!" Sabi ni mommy bago pa ako pumasok nang kwarto

Napahiga ako sa kama ko nag pahinga. Umilaw ang phone ko, tumatawag si Luke.

"Hi babe congratulations. Naka uwi na kayo?"

"Yes babe i'm home. Nag papahinga lang saka maliligo. Congratulation din babe. I'm glad we made it" masaya kong bati din sa kanya..

"Maliligo lang ako babe i'll text you after. Okay? Ilove you" pag pa alam ko ky luke bago maligo

"Okay babe ilove you too."

Naligo na ako.. napa ka refreshing sa pakiramdam. Tapos na ang problema sa thesis. Tapos na din ang pag gising nang ma aga para pumasok sa school. This is it shane.

Malalim pa din ang isip ko i felt so overwhelmed sa mga nagyari today.

Matutulog na sana ako nang nag vibrate ang phone ko.

"From luke: babe can you go outside for a while dito ako sa labas"

Nanlaki ang mata ko. Bumilis ang kabog nang dibdib ko.

"P-panong nasa labas?!" Gulat na tanong ko sa sarili ko. Hndi na ako nag reply pa at lumabas na.

Pag bukas ko nang gate nakita ko si Luke, hindi pa ata naka bihis. My boquet na bulaklak with chocolate. Gusto kong umiyak dahil kailan man ay hindi ko ito iniexpect ky Luke. How can this be happening.? Tumatalon ang puso ko sa saya pero pinipigilan ko itong ipakita sa kanya. Napatakip nalng ako nang bibig gamit ang dalawang palad ko na namamangha sa surpresa niya. Hindi ako maka pag salita.

"Babe, congratulations!" Sabay abot nang dala nyang bulaklak at chocolates sa akin.

The feeling is unusual. Hinila nya ako sa likoran nang kotse nya at bnuksan ang likod neto. Doon ay my mga snacks siyang dala.

"Babe, you don't have to do this, but thank you. Thank you for this congratulation din babe" mahigpit ko siyang niyakap. Niyakap nya din ako pabalik nang mahigpit, ramdam kong umaagos ang luha ko. At hinarap naman ako ni luke sa kanya habang kinukulong ang mukha ko sa dalawa niyang kamay.

"Babe, thank you for not giving up on us, and for believing me. Kahit anong mangyari ikaw at ikaw parin. Ilove you so much babe" hinalikan niya ako sa noo at saka niyakap muli nang mahigpit.

Ilang minuto din kami nag yakapan at pinatahan ako sa kakaiyak.

"Tama na ang iyak babe ang panget na tignan hahah" pang aasar namn niya habang pinupunasan ang luha ko.

"Sira ka talaga pano mo kasi na isipan ang mga ganito kung ano ano mga pina panuod mo. Masarap pa ang snacks na dala mo, baka gusto mong kainin na natin" naka ngisi kong sabi sa kanya.

Alam ko namumugto na ang mata ko at namumula na ang ilong ko pero hindi masyado makikita kasi madilim. Tanging ilaw lang sa gate at sa malayong street light ang nag bibigay liwanag sa pwesto namin.

"Sana palaging ganito" bigla kong sabi ko kay Luke

"Oo namn babe, ang bilis lang ano? By nxtweek mag ttrabaho na tayo. Then the real life adventure is waiting for us." Naka ngising sagot ni luke

"Well nextweek talaga ha hindi ba pwedeng nextmonth na ako? Haha medyo ako ko pa pumasok sa company." Sabi ko sa kanya, althpugh my mga ginagawa na din nman akong report every weekend na pinapgawa nila sa akin.

Feeling ko tlaga gusto ko pa mag pahinga nang mahaba but it seems that i need to go to work as my family needs me to he there.

Inumaga na kmi ni luke sa pabas hanggang sa umuwi na siya at saka namn ako pumasok. I will remember this date. Hindi ko lubos ma isip na pwede pa lang maging perfect yung relasyon namin. Not so perfect but atleast we feel safe in each other's arm.