Chapter 47 -Nalilitong Damdamin-

2329 Words

◄Trenz's POV► Hindi ako mapalagay. Kahit anong pilit kong mag-relax, hindi ko talaga magawang pagpahingahin ang isipan ko. Ang daming gumugulo sa utak ko. Ang daming tanong na hindi ko mabigyan ng tamang kasagutan. Nalilito ang damdamin ko, pero hindi ko alam kung bakit. Bukas na ng gabi ang event na dadaluhan ko, at muli ko na namang makikita si Mystica. The thought alone makes my chest feel tight. Hindi ko maintindihan kung bakit mula nuong nakasama ko siya sa photoshoot, parang may kung anong nangyari sa akin... dahil mula ng araw na 'yon ay hindi na siya mawala sa utak ko, kahit ano pa ang gawin ko. Kahit ipikit ko ng paulit-ulit ang mga mata ko, ang mukha niyang may masquerade mask ang paulit-ulit na bumabalik sa alaala ko. Nagdududa tuloy ako sa sarili ko. Sa damdamin ko. Sa pagm

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD