CHAPTER 7
666 Words
It's been 2 months since Nixon kidn*pped me.
Palagi siyang Wala dito dahil busy na busy siya sa kompanya nila.
nandito Lang ako sa bahay kasama si manang, palagi Kong tinatangkang tumakas pero palagi rin akong nahuhuli ni Nixon at Ng body guards niya.
Gustong gusto ko nang umuwi siguradong nag aalala na sila mama at papa saakin pati narin Ang kapatid ko kahit Kasi nandito ako sa Manila nag tatrabaho ay palagib akong tumatawang sakanila para kamustahin sila, palagi akong nag papadala Ng pera dahil ako Ang nag babayad ng tuition ni bunso. Kahit maliit Ang sahod ko pilit ko itong pinag kakasya para makapag padala sakanila.
At ngayon dahil nga ikinulong ako Ng demonyong Nixon dito sa bahay niya ay Hindi ko man lang matawagan ang magulang ko dahil iyong Cellphone ko ay tinago niya hanggang ngayon ay di niya parin binibigay saakin.
"Hey, what's wrong? Hmm?" Nagising ako sa pag kakatulala nang may nag salita sa likod ko at niyakap ako.
Inalis ko ang yakap niya saakin.
"Wag mo akong yakapin." Walang ganang Sabi ko sakanya
"Why you are my wife, so I can do whatever I want to do" biglang nag init ang ulo ko sa sinabi niya
Napatawa ako ng pagak
"Wife?! I'm not you're wife Nixon! Niloko mo Lang ako para pumirma doon! Ayaw kitang Asawa kaya please lang pauwiin mo na ako!" Madiing Sabi ko sakanya biglang nag dilim ang muka niya dahil sa sinabi niya
"What did you say?" Nag pipigil na tanong niya
"Bingi ka ba?! I said I don't want you to be my husband!" Nagulat ako ng padarag niya akong isinandal sa pader kaya napa aray ako
Nanlilisik Ang mga Maya niyang naka tingin saakin
"Bawiin mo ang sinabi mo!" Galit na sabi niya saakin hinawakan niya Ang pulso ko ng mahigpit.
Ngumisi ako ng nakakauyam bago sumagot
"Pano Kong ayaw ko?" Nabigla ako ng simpal niya ako ng malakas sa sobrang lakas ay tumabingi ang muka ko ramdam ko Ang hapdi at pamumula n'on.
Tinignan ko siya Ng di maka paniwala.
Nakaawang naman Ang kanyang bibig at agad akong binitiwan.
"Did you really slap me?" Di maka paniwalang Sabi ko sakanya
"I-Im sorry, hon–" pinahinto ko siya sa pag sasalita
"Nixon.. ni kahit minsan ay di ako pinag buhat Ng kamay Ng magulang ko, pero ikaw nagawa mo na paka demonyo mo!" Diko na napigilan ang pag agos ng mga luha ko
Pilit niya akong inaabot pero umiiwas ako
"Wag mo akong hawakan!" Sigaw ko sakanya
Hindi naman siya nag patinag
"Sabing wag mo akong hahawakan!"
Huminto siya sa kinatatayuan niya
"Honey, please. I didn't mean to hurt you.."
"Hindi sinasadya?! Nixon nagawa mo na! Pinagbuhatan mo ako ng kamay!" Galit na galit na Sabi ko
"I'm sorry" pag mamakaawa niya saakin
"Wag mo akong susundan!" Sabi ko at pumasok sa kwarto agad ko iyong nilock para siguradong hindi siya makakapasok.
–
Gabi na pero hindi parin umuuwi si Nixon
Tapos na kaming kumain ni manang pero Hindi parin siya dumarating Sabi Kasi ni manang pagkatapos raw naming mag away ni Nixon ay agad daw itong umalis Hindi daw nito sinabi Kong saan pupunta.
"Hija mabuti pang wag mo nang hintayin Ang Asawa mo gabi na" Ani saaki ni manang
Napatingin ako agad dahil sa sinabi niya
"M-Manang hindi ko po Asawa si Nixon.." mahinang sabi ko at niyakap ang sarili dahil malamig nandito Kasi ako sa sala kahit Kasi nasa loob ay napaka lamig dahil Hindi pa sinisirado ni manang Ang glass window.
"Pero kasal kayo.." Sabi ni manang
"Pinilit niya lang pk akong pirmahan Yung Marriage Contract namin.." mag sasalita pa Sana si manang nang may narinig kaming sasakyan at mukang si Nixon yata iyon.
Nagulat ako sa nakita dahil si Nixon akay akay ng isang babae na mukang nag tatrabaho sa bar
Lasing na lasing Ito at kong ano ano pa ang sinasabi nito.
Agad namang umalis si manang para kumuha ng bimpo at Planganang may maligamgam na tubig.
- Writer
