الفصل الرابع

1337 Words

... فى اوضة نوم بوسى بليل فى الضلمة ، نايمة جنب جوزها ، فجأة حسيت بحاجه خنقاها ، قامت مفزوعه وهى بتقول ابتسام فى البيت القديم . - قام جوزها قلقان من صوتها : قولتى ايه ؟ بصيتله بوسى بتوتر وقلق ، وهزيت راسها بالنفى ان مفيش حاجة ، ورجعت حطيت راسها على المخده مرة تانيه بس معرفتش تغمض عنيها . فلاش باااااك امال فى اوضة كبيرة ، واقفة بترسم بيت جميل ، دخلت بوسى عليها الاوضة وهى ماسكة لعبه فى ايديها - بوسى. : الله ده انتى رسمتى بيتنا - امال ب ابتسامة جميلة : لاء ده مش القصر ده ، لكن ده البيت اللى انا بتمنى اننا نعيش فيه بعد ما نخرج من هنا ، البيت ده يابوسى اللى هنعيش فيه كلنا سوا ، هنتجمع فيه طول عمرنا ، بيتنا ده شبه جسم الانسان ، وارواحنا هى اللى عايشه جواه . - بوسى بتبص للوحة : بس انا مش شايفه اللى بتقوليه ده - امال ب ابتسامة : بكرة لما هتكبرى هتشوفى اللى بقولك عليه ده ، ومش فى البيت بس ، لاء كل حاجه هتعرفى ايه تشبيهها الحقيقي ، وتقدرى تخليه حقيقى - بوسى : طيب احنا امتى هنروح البيت الجديد ده ؟ - امال : اول ما نبيع البيت ده ، هنروح نشترى البيت الجديد علطول - بوسى : هنبيعه بفلوس كتير - ضحكت امال : اه ياستى ، بفلوس كتير مش بتفوتى حاجه يالئيمة انتى . ابتسمت بوسى بس قطع كلامها هى وامها صوت ابتسام وهى بتنادى عليها - ابتسام : بوسى يا بوسى بصيت بوسى وراها شافت ابتسام وهى جاية متحمسة - ابتسام : تعالى العبى معايا شوية - بوسى : قولتلك يا ابتسام انى كبرت على اللعب ب الال**ب بتاعتك دى - ابتسام بزعل : ماما ممكن انتى تيجى تلعبى معايا لأن كلهم مش عايزين ييجوا يلعبوا معايا - امال ب ابتسامة جميلة : حبيبتى عن نفسى عايزة اجى العب معاكي طبعا ، لكن عندى شوية شغل لازم اخلصهم ، وبصيت امال ل بوسى بنظرة فهمتها - بوسى : خلاص تعالى نطلع نلعب سوا فى الجنينة - فرحت ابتسام : ماما هنروح نلعب فى الجنينة - امال.ط : طيب بس قبل الليل ما يدخل الاقيكم دخلتوا البيت ، اتفقنا - بوسى وابتسام : اتفقنا خرجوا يلعبوا سوا وكانت اميرة قاعدة تقرا كتاب ، راحت ابتسام تقترح عليها تلعب معاهم لكن هى رفضت ، وكان حسن قاعد فى الجنينة على الارض بيلعب لواحده ، وعلى مسافة بعيدة شاف حد واقف وبيبص عليه ، حسن ركز مع الشخص اللى واقف بعيد وابتدا يشاورله بايديه . كان فى الوقت ده ، محمد واقف مع عبدالله و بيتكلموا فى التجديدات اللى المفروض تحصل فى البيت . - محمد : صحيح ياعبدالله ، المفاتيح اللى كانت معاك فتحوا كل الاوض ماعدا اوضة واحدة ، بابها رفض يتفتح ، متعرفش فين ممكن الاقى مفتاح الاوضة دى ؟ - عبدالله بنفي : لا للاسف معرفش مكان مفتاحها بوسى سابت ابتسام وراحت تمشى لواحدها فى الجنينة ، بس استغربت من حاجة اول مرة تشوفها بقرب البيت ، وجود مبنى وكأنه مخزن ، مكون من طابق ارضى ومقفول ب باب حديد كبير بس من غير مفتاح . بوسى اتحركت ناحية الباب ودخلت المخزن بهدوء كانت كل حاجه طبيعية ، ابتديت تتف*ج فى كل حاجة فيه ، ولأنه ضلمة شوية كانت بتضطر انها تقرب اوى من المقتنيات اللى فى المخزن ، علشان تعرف تشوفها كويس ، وفجأة شافت قدامها وش مخيف ، اتصدمت بوسى وصرخت بصوت عالى صرخة سمعها عبدالله ومحمد وده اضطرهم انهم يروحوا جري مكان الصوت ، دخلوا وكانت هى مرعوبة وواقفة ترتعش . محمد وعبدالله دخلوا المخزن وحاولوا يهدوها ، وشغل عبدالله كشاف كان معاه وابتدا يصوب النور بتاعه على كل ركن فى المخزن ، وفعلا اثبتوا ل بوسى ان مفيش حاجة مخيفة تخليها تصرخ وتترعب بالشكل ده . خرجوا سوا من المخزن ، بس كان جنب الباب فيه قطط صغيرة واضح انها لسه مولودة فرحت اوى بوسي بيهم وقعدت على الارض قصادهم - بوسى : حرام ايه اللى مخليهم هنا ، اكيد الكلاب لو شافتهم هتاكلهم . - عبدالله ب استغراب : كلاب ! - محمد : اه ، انت مشوفتش الكلاب دى قبل كده - عبدالله : مفيش كلاب ابدا فى البيت كله - محمد. : لا ازاى اكيد موجودة ، احنا بنسمع صوتهم بليل من اول ما وصلنا - عبدالله.: مش متأكد الحقيقة انا مش بقعد هنا لحد بليل ، بس انا بالنسبالي مشوفتش هنا كلاب - بوسى : بابا حرام خلينا ناخد القطة دى - محمد : بوسي مش هينفع - بوسي : علشان خاطري يابابا . باااااااااااااك فى مكتب شيك ، قاعدة بوسى بتشتغل ، دخل جوزها برقي - احمد : اتصلتى ب ابتسام ؟ - بوسى رفعت وشها من الورق اللى قدامها : لا ، بس سعد اطمن على حسن وهو كويس فى المصحة - احمد : هو كام مرة راح على هناك - بوسى. : خلاص مبقيتش اعد ، زهقت - احمد. : هتحتاجى اى طلبات من تحت ؟ - بوسى ب ابتسامة : اه ياريت ، محتاجين عشا . - احمد ب ابتسامة : بكره النزول انا ، بس ماشى علشان خاطرك ، وفعلا خرج احمد وكملت بوسى تركيزها فى الورق اللى قدامها ، نزل ااحمد جاب العشا وجهزه كمان ، بس قبل ما يتجمعوا على العشا ، وصلت اميرة اللى قابلوها بترحيب و قعدوا سوا على السفرة بوسى واحمد واميرة وعدي وهمسة اولاد بوسى ، قعدوا اتعشوا سوا فى جو اسري اليف . خلص العشا وقامت اميرة وبوسى يلموا السفرة ،ودخلوا وقفوا فى المطبخ ، كانت اميرة ماسكة كوباية المياه بتشرب وبوسى واقفة جنبها بتغسل الاطباق . - دخلت همسة بطفولة : انا عايزة بسكوت ولبن - بوسى ب ابتسامة بتبص لبنتها : اكلتى كل الطبق بتاعك ؟ - همسة ب ابتسامة : ايوة قربت منها اميرة ب ابتسامة ، واخدت من البسكوت اللى على دولاب المطبخ ، وراحت عطيتهولها وابتسام بتفتح التلاجة تطلع منها علبة اللبن . فلاش بااااك قاعدة بوسى وابتسام ومعاهم حسن على الارض ، ومعاهم كرتونة صغيرة فيها القطة اللى بوسى لقيتها جنب المخزن ، و كانت بوسى ماسكة قطارة فيها لبن ، وبتحاول تعلمهم ازاى يعرفوا يشربوا القطة اللبن ، اتعلموا حسن وابتسام وخرجوا وهما فرحانين راحوا على اوضتهم . بوسى دخلت سريرها وقررت تنام ، فجأة صحيت على باب اوضتها اتفتح بعنف واميرة واقفة على الباب متعصبة . - بوسى بصالها بقلق : فى ايه !!؟؟؟ - اميرة : انتى بتنادى عليا ليه دلوقتى ؟ - بوسى.: انا مناديتش عليكي فجأة ظهر صوت الكلاب بصوت عالى ومخيف لفت انتباه بوسى واميرة - اميرة بعصبية : انتى بتنادى عليا علشان تسمعينى صوت الكلاب ، انتى غ*ية ، فجأة سمعوا صوت خارج من الحيطة اتخضوا وقربت اميرة من سرير بوسى وهما مرعوبين ، والحاجة اللى فى الاوضة بتتهز بطريقة مخيفة لحد م ابتدوا يصرخوا بصوت عالى . - محمد جه جرى على الاوضة : فى ايه مالكم بتصرخوا ليه كده ؟ - بوسى : كل حاجة فى الاوضة كانت بتتهز جامد ، انت مسمعتش الصوت !! - محمد بيبص حواليه : لاء مسمعتش - بوسى : الصوت كان عالى اوى ازاى مسمعتش ! - محمد بيحاول يهديهم قرب وقعد قدامهم على السرير : حبيباتى ، احنا عايشين فى بيت قديم اوى وكل حاجة فيه قديمة ومن سنين طويلة جدا ، يعنى ممكن مواسير المياه لما الحنفيات بتتفتح و المياه بتندفع فيها ، لانها قديمة جدا ده بيخليها تتهز جامد وبتعمل اصوات كمان ، و ده سبب اللى حصل يعنى مفيش اى حاجة تخوف ، متقلقوش تمام اتفقنا . البنات هزوا راسهم بالموافقة على كلامه لكن فى لحظة وابوهم قاعد قدامهم صرخ صرخه عالية ووشه اتحول باااااااااااااااك صحيت بوسى وهى مخضوضة من صوت الصرخة ، قعدت على السرير وهى بتحاول تاخد نفسها بهدوء ؛ فى نفس الوقت رن تليفونها برقم سعد مسكت بوسى تليفونها بقلق لأن الوقت متأخر - بوسى : الو - سعد وهو لسه قاعد على الارض فى بيته : دى ابتسام يا بوسى ....... ابتسام - بوسى ب استغراب : احنا بعد نص الليل يا سعد فى ايه ؟ - سعد : ابتسام ماتت يا بوسى - بوسى اتصدمت من الخبر ومش مصدقاه : بلاش هزار يا سعد ، مش وقته . - سعد بحزن وخوف : ماتت يا بوسى .. ماتت ، انا مش كويس - بوسى مصدومة ومش مقتنعه :انت بتقول ايه !!؟؟ - سعد : بقولك اختك انتحرت .

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more