ตอน ความลับในห้องเก็บของ
ฉันรีบจัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ด้วยมือที่สั่นเทา ท็อปหน้าเสียอย่างเห็นได้ชัด เขาผลุนผลันวิ่งออกไปดูที่ทางเดินแต่ก็กลับมาด้วยความว่างเปล่า
"ไม่เห็นใครเลยครับอาจารย์... ผม... ผมว่าผมกลับก่อนดีกว่า" ท็อปพูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก ความกล้าหาญและความเร่าร้อนเมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้น ทิ้งให้ฉันยืนตัวสั่นอยู่กลางห้องพักครูเพียงลำพัง
คืนนั้นฉันกลับมาที่คอนโดด้วยหัวใจที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พี่ขุนนอนหลับไปแล้วด้วยความเหนื่อยล้า ฉันได้แต่นอนผวากอดตัวเอง จ้องมองโทรศัพท์มือถือด้วยความหวาดระแวง จนกระทั่งเวลาเที่ยงคืน... สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดก็เกิดขึ้น
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้นจากบัญชีนิรนาม
ฉันกดเข้าไปดูด้วยมือที่เย็นเฉียบ รูปภาพหนึ่งถูกส่งมา... มันเป็นภาพที่ท็อปกำลังซุกหน้าอยู่ที่หว่างขาของฉัน กระโปรงของฉันเปิดอ้าเห็นชุดชั้นในและใบหน้าเคลิ้มฝันของฉันอย่างชัดเจน แม้ภาพจะมืดสลัวแต่ใครดูก็รู้ว่าเป็นฉัน
รูปถูกส่งตามมาด้วยข้อความสั้นๆ:
"อาจารย์มีนลีลาเด็ดจังนะครับ ถ้าไม่อยากให้คลิปเต็มถึงมือแฟนหรืออธิการบดี พรุ่งนี้พักเที่ยงมาหาผมที่ห้องเก็บของหลังยิมเก่า"
"มาคนเดียว... ห้ามบอกใคร ผมก็จะไม่บอกใคร"
ฉันจำได้ทันที... ห้องเก็บของหลังยิมเก่าเป็นที่เปลี่ยวที่นักศึกษาชอบแอบไปสูบบุหรี่ ฉันนอนคะแคงหันหลังให้พี่ขุน แอบร้องไห้กระซิกๆด้วยความกลัว อนาคตข้าราชการครู และความรักกับพี่ขุนกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย
วันรุ่งขึ้น เวลา 12.00 น.
ฉันเดินเลี่ยงผู้คนมายังหลังโรงยิมเก่าที่รกร้าง กลิ่นอับชื้นและฝุ่นผงตลบอบอวล ฉันผลักประตูเหล็กสนิมเขรอะเข้าไปในห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยเบาะกีฬาเก่าและอุปกรณ์ชำรุด
"มาตรงเวลาดีนี่ครับอาจารย์"
เสียงยียวนดังขึ้นจากมุมห้อง ชายหนุ่มรูปร่างสันทัด ผิวสีแทนเข้ม ผมรองทรงสูง เดินออกมาจากเงามืด ฉันจำเขาได้แม่น... เขาชื่อ "บอล" เป็นนักศึกษากลุ่มหลังห้องที่ชอบโดดเรียนและมีปัญหากับฉันบ่อยๆ เรื่องมาสาย
"บอล... เธอเองเหรอ" เสียงฉันสั่นเครือ
"เธอต้องการอะไร เงินเหรอ? ครูยอมจ่าย ลบรูปนั้นเถอะนะ"
หึ! ๆ ๆ
บอลหัวเราะร่า เดินควงโทรศัพท์มือถือเข้ามาประชิดตัวฉัน "เงินเหรอ? ผมไม่อยากได้เศษเงินอาจารย์หรอก... ผมอยากได้สิ่งที่ไอ้ท็อปมันได้มากกว่า"
เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ สายตาโลมเลียไปทั่วร่างของฉัน
"ไอ้ท็อปมันบอกว่าอาจารย์ 'เด็ด' ผมก็อยากรู้ว่าปากอาจารย์จะเก่งเหมือนในคลิปไหม"
"บอล! เธอจะบ้าเหรอ ฉันเป็นอาจารย์เธอนะ!"
"อาจารย์แล้วไง? อาจารย์ร่านๆ ที่คิดจะเอากับลูกศิษย์ทั้งๆที่มีแฟนแล้วก็ไม่ต่างจากผู้หญิงขายตัวหรอก!"
บอลตวาดเสียงแข็ง พร้อมกับชูโทรศัพท์ขึ้น
"จะทำ หรือจะให้ผมกดส่งคลิปนี้ลงกลุ่มไลน์คณะเดี๋ยวนี้ เลือกเอา!"
ฉันยืนตัวแข็ง น้ำตาไหลพราก ความอับอายและความกลัวตีตื้นขึ้นมาจุกที่คอหอย ฉันไม่มีทางเลือก...
"หยะ...อย่าส่งนะ ครูยอมแล้ว"
หึ!
บอลยิ้มอย่างผู้ชนะ เขานั่งลงบนลังไม้เก่าๆ กางขาออกกว้าง แล้วชี้ไปที่หว่างขาของตัวเอง
"ถอดเสื้อผ้าอาจารย์ออกให้หมด แล้วมาทำให้ผมพอใจ... เดี๋ยวนี้"
มือที่สั่นเทาของฉันค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ด น้ำตาหยดแหมะลงบนพื้น เสื้อเชิ้ตสีขาวร่วงลงไปกอง ตามด้วยกระโปรงทรงสอบและชุดชั้นใน จนกระทั่งร่างกายของฉันเปลือยเปล่าล่อนจ้อนต่อหน้าลูกศิษย์อันธพาล
บอลมองเรือนร่างของฉันด้วยสายตาหื่นกระหาย เขาเลียริมฝีปากแล้วควัก แท่งเอ็น ของเขาออกมา มันแข็งขืนและผงาดง้ำ ขนาดของมันใหญ่โตและดูดุดันกว่าของท็อปแบบคนละชั้น เส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต
"ลงไปคุกเข่า แล้วอมมันซะ"
ฉันค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าระหว่างขาของเขาในสภาพตัวสั่น กลิ่นคาวเหงื่อและกลิ่นความเป็นชายของบอลลอยมาแตะจมูก ฉันหลับตาแน่นด้วยความรังเกียจระคนหวาดกลัว ก่อนจะค่อยๆ อ้าปากครอบอมส่วนปลายที่บานใหญ่สีคล้ำ
ฝลุ่บ! จุ๊บ!
มันคับแน่นเต็มปาก ฉันพยายามจะถอนปากออกเพราะหายใจไม่ทัน แต่มือหนาของบอลกลับกดศีรษะฉันไว้แน่น เขาจิกหัวดิฉันอย่างไม่เกรงอกเกรงใจเอาเสียเลย
"ดูดให้มิดด้าม! อย่าให้ฟันโดนนะเว้ย!" เขาสั่งเสียงกระเส่า
ฉันจำใจต้องทำตามคำสั่ง ฉันใช้ลิ้นตวัดเลียรอบส่วนหัวหยัก แล้วค่อยๆ ผงกศีรษะขึ้นลง ห่อปากให้แน่นเพื่อรีดเร้นความเสียวซ่านให้เขา แท่งเอ็น ร้อนผ่าวเสียดสีกับกระพุ้งแก้มและลิ้นของฉัน ลึกเข้าไปจนถึงคอหอย
อรั่ก! ๆ ๆ
"ซี๊ด... อ่า... ปากดีฉิบหาย อาจารย์มีน... อย่างนั้นแหละ" บอลครางกระหึ่ม มือของเขาขยุ้มผมฉันแรงขึ้น สวนสะโพกกระแทกแก่นกายเข้ามาในปากฉันเป็นจังหวะจนใบหน้าสวยระยับสั่นคลอน
อร๊อค! ๆ ๆ แค่ก! ๆ ฉันสำลักความคับแน่นจนน้ำตาเล็ด น้ำลายเหนียวหนืดเริ่มไหลย้อยออกมาจากมุมปาก เลอะลงมาที่คางและหน้าอกเปลือยเปล่าของฉัน แต่บอลไม่สนใจ เขาเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นปากฉันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับระบายความใคร่ใส่ตุ๊กตายาง
"อึก! อื้อ! อื้อ!" ฉันส่งเสียงประท้วงในลำคอ เมื่อเขากระแทกลึกจนแทบจะอาเจียน
"จะแตกแล้ว! ดูดแรงๆ! อาจารย์! ดูดให้หมด!"
บอลตะคอกลั่น ตัวเขากระตุกเกร็ง ก่อนจะกระแทกสวนเข้ามาครั้งสุดท้ายและปลดปล่อย น้ำรัก สีขาวขุ่นข้นทะลักพุ่งเข้ามาในปากของฉันอย่างมากมายมหาศาล
ความคาวขมฝาดเฝื่อนกระจายไปทั่วลิ้น ฉันสำลักจนหน้าแดงก่ำ แต่บอลยังกดหัวฉันแช่ไว้ บังคับให้ฉันกลืนกินน้ำเชื้อของเขาทุกหยาดหยดราวกับจะบอกว่ามันเป็นการลงโทษในความร่านของดิฉัน
เมื่อเขาพอใจ บอลก็ปล่อยมือจากผมฉัน ฉันทรุดตัวลงไอโขลกๆ น้ำตาเลอะหน้า มองดูเขาที่กำลังรูดซิปกางเกงขึ้นอย่างสบายใจ
"เยี่ยมมากครับอาจารย์..." บอลแสยะยิ้ม ก้มมองสภาพฉันที่เปลือยเปล่าและเปรอะเปื้อน
"แต่นี่มันแค่ ค่ามัดจำ"
"พรุ่งนี้เลิกเรียน ไปเจอผมที่หอพักหลังมอนะ ผมยังมีบทเรียนอีกเยอะที่อยากให้อาจารย์สอน"
เขาเดินผิวปากออกจากห้องเก็บของไป ทิ้งให้ฉันนั่งกอดเข่าร้องไห้อย่างหมดอาลัยตายอยากอยู่ท่ามกลางกองอุปกรณ์กีฬาเก่าๆ โดยไม่รู้เลยว่า... นรกขุมนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น