ตอน โดนยามรุม
เช้าวันอังคาร:
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าตรู่สาดส่องเข้ามายังล็อบบี้อันโอ่อ่าของคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง บรรยากาศดูสดใสและเต็มไปด้วยพลังงานของผู้คนที่เร่งรีบออกไปทำงาน แต่สำหรับฉัน... สุมิตรา หรืออาจารย์มีน ภายในใจกลับหม่นหมองและหนักอึ้งราวกับมีก้อนหินถ่วงอยู่
ฉันเดินเคียงคู่ลงมาจากลิฟต์พร้อมกับ พี่ขุน แฟนหนุ่มผู้แสนดี วันนี้ฉันพยายามปกปิดร่องรอยความบอบช้ำและรอยรักสีกุหลาบที่ ยามกะดึกฝากไว้เมื่อคืนด้วยการแต่งกายที่มิดชิดกว่าปกติ ฉันเลือกสวมเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมแขนยาว ติดกระดุมจนถึงเม็ดบนสุด ทับด้วยสูทเข้ารูปสีขาวและกระโปรงทรงสอบยาวคลุมเข่าสีเดียวกัน ดูภายนอกฉันคืออาจารย์มหาวิทยาลัยผู้เรียบหรู สูงส่งและสง่างาม
แต่ทว่า... เสื้อผ้าที่ตัดเย็บมาอย่างดีกลับเน้นย้ำสัดส่วนความเป็นหญิงของฉันให้เด่นชัดขึ้น สัดส่วนแน่นชุด อกเป็นอก เอวเป็นเอว สะโพกผายที่อัดแน่นอยู่ในกระโปรงทรงสอบขยับไหว
