ตอน โดนทรมานด้วยความเสียว
บรรยากาศในมหาวิทยาลัยเช้าวันนี้ช่างแตกต่างจากที่ฉันเคยรู้สึก มันไม่ได้สดใสหรือเต็มไปด้วยพลังงานของคนหนุ่มสาวอีกต่อไป ความร่าเริงและสดชื่นหายไปหมด แต่มันกลับอึมครึมและน่าอึดอัดเหมือนมีหมอกควันแห่งความอัปยศปกคลุมรอบตัวฉัน
ฉันเดินกอดแฟ้มเอกสารการสอนแนบอก พยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุดเพื่อหลีกหนีสายตาผู้คน ไม่ให้เป็นจุดสนใจ แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะไม่เข้าข้าง เมื่อฉันเดินผ่านโรงอาหารคณะ ฉันบังเอิญสวนทางกับกลุ่มนักศึกษาชายกลุ่มใหญ่ และหนึ่งในนั้นคือ ท็อป
หัวใจฉันกระตุกวูบ ภาพความทรงจำในคืนฝนตกที่ห้องพักครูแล่นเข้ามาในหัว ความเร่าร้อนที่เขาเคยมอบให้ คำหวานที่เขาเคยพร่ำบอกว่า "ผมเป็นห่วงอาจารย์นะครับ" หรือ "อาจารย์มีนสวยที่สุด" ทุกอย่างมันเป็นเพียงลมปาก
ฉันเผลอชะลอฝีเท้า สบตาเขาด้วยแววตาตัดพ้อและหวังลึกๆ ว่าเขาจะมีความรักใคร่หลงเหลืออยู่บ้าง หรืออย่างน้อยก็ถามไถ่กันบ้าง แต
