ตอน ลูกศิษย์ชั่วรัวไม่ยั้ง
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ชีวิตของฉันดูเหมือนจะกลับเข้าสู่ร่องรอยแห่งความปกติสุขอีกครั้ง เย็นวันศุกร์ที่แสนอบอุ่น ฉันกำลังนั่งทานมื้อเย็นอยู่กับ พี่ขุน แฟนหนุ่มสุดที่รักและว่าที่สามีในอนาคตอันใกล้นี้
บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเมนูโปรดที่เราช่วยกันทำแสงไฟสีส้มสลัวสร้างบรรยากาศโรแมนติก พี่ขุนตักกับข้าวใส่จานให้ฉันด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความรัก
ติ๊ง
เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของฉันที่วางอยู่ข้างจานข้าวดังขึ้นขัดจังหวะบทสนทนา หน้าจอสว่างว่าบขึ้นพร้อมกับข้อความที่ทำให้เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ
Ball: ออกมาหาผมหน่อย ที่ตึกร้างหลังคณะวิศวะฯ ผมมีเพื่อนใหม่จะแนะนำให้รู้จัก รับรองว่าอาจารย์ต้องชอบ
ฉันมือสั่นเทาขณะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่าน ข้อความสั้นๆ แต่ทรงอานุภาพทำลายล้างความสุขตรงหน้าจนพังทลายสิ้นซาก
"ใครทักมาเหรอครับมีน ทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้น" พี่ขุนเอ่ยถามด้วยความห่วงใยเ
