บทที่ 18
หลังจากหลงเจียงลี่กลับไปแล้ว จางไป่ฉีก็เอ่ยขอโทษลูกค้าที่กำลังเลือกซื้อของที่เกิดเรื่องวุ่นวาย และเอ่ยขอบคุณที่ช่วยทำให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี
“ไม่คิดว่านางจะมายุ่งวุ่นวายกับข้าอีก” เมื่อเข้ามาในห้องทำงาน หญิงสาวก็บ่นออกมาอย่างอารมณ์เสีย
“นางคงเห็นว่าชีวิตของเจ้ามีความสุขดี ไม่ได้ทุกข์ร้อนกับการหย่า ทั้งยังมีบุรุษที่นิสัยและหน้าตาดีเช่นข้าอยู่เคียงข้างเจ้า” เขาพูดขึ้นอย่างต้องการให้นางอารมณ์ดี พร้อมกับแอบเกี้ยวนางไปด้วย
“หน้าตาข้าขอไม่เถียงกับเจ้า แต่เรื่องนิสัย… ข้าว่าออกจะโกหกอยู่บ้าง” จางไป่ฉีพูดขึ้นอย่างขบขัน จากนั้นจึงหัวเราะออกมาเบา ๆ
“ข้าว่านิสัยของข้าก็ถือว่าดีไม่น้อยนะ มิเช่นนั้นเจ้าจะทนคบหาข้าเป็นสหายได้นานถึงเพียงนี้หรือ” เอากล่าว พลางยิ้มออกมาน้อย ๆ
“ข้าจำใจคบเจ้าเป็นสหายต่างหาก” นางยังคงเถียงอย่างไม่ยอม ครั้งนี้นางจะไม่ยอมแพ้อย่างแน่นอน
“จริงหรือ” เขาเลิกคิ้วขึ้น
