บทที่ 19
หยวนเหยียนซวี่ที่ต้องออกเดินทางไปต่างเมืองก็ได้แต่นั่งเครียดว่าเขาจะทำอย่างไรต่อไปดี
เขาต้องออกไปทำการค้าที่ต่างเมืองหลายเดือน เขาจะสามารถทิ้งนางไว้คนเดียวได้อย่างไร
เขาและนางจะต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลา เพราะหากมีบุรุษมายุ่งเกี่ยวกับนางอีก เขาจะได้สามารถจัดการได้ทันเวลา
ชายหนุ่มนั่งครุ่นคิดอยู่นาน ก็นึกแผนการดี ๆ ออก เขาจึงรีบตรงไปที่จวนสกุลเถียนทันที
เขาเดินเข้าไปในจวนได้ไปอย่างง่ายดาย เพราะเขามาที่นี่เป็นประจำ บ่าวที่ทำหน้าที่เฝ้าประตูล้วนรู้จักเขาได้ทุกคน
เมื่อเข้ามาในจวน เขาก็ตรงเข้าไปทำการคารวะนายท่านของจวนก่อน
“คารวะท่านตา คารวะท่านยาย” เขาเอ่ยทักทายอย่างเป็นกันเอง
“ซวี่เอ๋อร์ วันนี้หยุดพักอยู่ที่เรือนมิใช่หรือ เหตุใดจึงมาที่นี่ได้เล่า” เย่อีเจินเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะวันนี้ทั้งสองตกลงกันไว้ว่าจะหยุดพักผ่อนอยู่ที่เรือน
“พอดีว่าอีกสองวันข้าจะต้องเดินทางไปทำการค้
