Masaya kong pinapanuod si JD habang nakaupo sa sahig ng living room. He's playing his toy cars. Hindi matanggal ang ngiti sa labi ko habang pinagmamasdan ko siya. Nakikita ko sa kanya ang sarili ko mnoong bata pa ako. The way he breathe, the way he arched his brows. He's my younger version. He's really my son. Galing siya sa amin ni Aria.
Kanina, nang makita niya ako ay agad siyang yumakap sa akin. Natunaw agad ang puso ko dahil sa ginawa niya. Langit sa aking pakiramdam ang yakap ng anak ko.
Umupo sa tabi ko si Aria. Humilig siya sa aking balikat. Naamoy ko ang tamis at bango ng kanyang buhok. Napangiti ako dahil sa kanyang ginawa. At least, she's not holding back now.
"Sigurado ka bang hindi ka hahanapin sa ospital?" tanong niya, may halong pag aalala. "Dapat ay hindi mo na muna pinaa
