กว่าผมจะกลับมาจากการไปช่วยคนเจ็บที่ประสบอุบัติเหตุรถตกเขาก็กินเวลาจนไปถึงช่วงเย็น ผมรีบจ้ำอ้าวเข้าไปดูในบ้านพัก เพราะว่าสัญญากับเฟลอร์ไว้ว่าจะเข้าไปดูเธอในตอนเที่ยงแต่ก็ผิดสัญญาอีกจนได้ ไม่รู้ว่าเฟลอร์จะโกรธหรือน้อยใจผมหรือเปล่า
ใช้เวลาเพียงไม่นานผมก็มาถึงบ้านพักรับรองที่ชาวบ้านจัดไว้ให้ ประตูหน้าบ้านที่ถูกเปิดทิ้งเอาไว้ทำให้ผมขมวดคิ้วขึ้นอย่างสงสัย
เฟลอร์เดินมาเปิดประตูหรอ ก็ไม่น่าเป็นไปได้นะ เพราะว่าแค่จะลุกยังลุกไม่ค่อยขึ้นเลย
ทิ้งระยะเวลาให้สงสัยเพียงไม่นานผมก็เปิดประตูเดินเข้าไปทันที สภาพในห้องทำให้ผมถึงกลับยืนนิ่งค้างอยู่กับที่
เฟลอร์หายไปไหน!
ผ้าปูที่นอนที่ผมปูไว้ให้เธอพักผ่อนกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง ในขณะที่สายน้ำเกลือก็หยดลงบนพื้นติ๋งๆจนเปียกแผ่นไม้กระดานเป็นวงกว้าง ที่ปลายเข็มเลือดของหญิงสาวที่ติดอยู่ได้แข็งตัวไปแล้ว บ่งบอกว่าเข็มได้ถูกปลดออกไปนานแล้ว
ผมรีบวิ่งออกจากบ้า
