Can sıkıntısıyla yoldan geçen izleyen Duru birkaç sokak kedisinin oyununa kendini kaptırmıştı. Hayvanları çok sevse de evin içinde görme düşüncesi ona pek sıcak gelmiyordu.
Tek başına yaşamak çok sıkıcıydı. Belki ev arkadaşı Neva olmasaydı hayvan edinmeyi düşünebilirdi. Balık, kaplumbağa ya da hamster.
Hava yine kapalıydı. Neva olsaydı en azından onunla konuşur belki sataşır ve eğlenceli vakit geçirirlerdi. Bir şey yapmak içinden gelmiyordu.
Telefonu çalınca pencerenin önünden ayrılıp sehpanın üzerinde duran telefonuna yöneldi. Ayten büyükannesi arıyordu.
Büyükannesi kızı Belkıs’la beraber iki gün önce İstanbul’a gitmişti. Telefonda Duru’ya imkanı varsa çiftlik evine gitmesini oradaki bir tapuyla ilgili bir belgenin resmini göndermesini istemişti.
Duru bugün yapacak bir şeyi olmadı
