Kurtulmalıydım bir an önce ondan kurtulmalıydım… Kulaklarımı kapattım koşmaya başladım “Mia dur” diyen ikinci sesi duyduğumda tökezledim kumların üzerine düştüm. Düştüğüm gibi yerden kaldırıldım, kesin hayal görüyordum… Jack kollarımdan kavramış yüzünde endişe ifadesiyle bana bakıyordu… Donmuş gibiydim, hareket edemiyordum…
“Bir yerine bir şey oldu mu, canın acıdı mı?”
“Jack sen, sen hayalsin”
Elimi tuttu yüzüne götürdü, gülümsedi “Hayal değilim, bak dokun bana hayal değilim”
Rüzgâr serin esse de Jack’ın yüzü sıcacıktı, bir an elim yanağında kaldı. Gelmişti, geri dönmüştü. Kalbim yine gümlüyordu… Ben ne yapıyordum hızla elimi çektim. Tekrar dokunmamak, sevinçten mutluluktan boynuna sarılmamak için ellerimi hırkamın cebine sokup sıkıca yumruk yaptım.
“Neden geldin?”
Şaşırmış gibi elin
