Chapter 26

1255 Words

I guess hindi nga ganoong kadali maka-move on lalo na kapag ang pag-alis ng tao ay biglaan at walang maayos na closure. Pero ano ba talaga ang hinahabol ko sa kaniya? Isang paliwanag o ang kaniyang presensya? Kahit sobrang higpit ng pagkakahawak ko sa basong bubog ay muntik ko na iyong tuluyang mabitiwan nang marinig ko ang muling pagtunog at pagkalansing ng brass chimes sa harap ng shop. Nagulat ang aking buong pagkatao sa mahinang tunog na iyon na tila ba bawat kalansing ay hudyat ng kaniyang pagbabalik. Damn it! Rehan Seo syndrome na yata ito. Palagi ko na lang siyang naiisip sa bawat tunog ng pinto. “Heila?” Napaangat ang dalawa kong kilay nang marinig ko ang pamilyar na boses. Hindi iyon ang boses na inaasahan ko. Boses iyon ni Marion Devan. Agad kong ibinaba ang baso sa lababo s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD