บทนำ
ผู้หญิงลั้นล้า
ก็ฉันชอบเที่ยวมันผิดหรือไง ก็ฉันรักในเสียงดนตรี เมื่อบรรเลงจังหวะดี๊ดี หนึ่งสองสามสี่ก็ถึงทีเฮ!
สาวใสวัยยี่สิบเอ็ดสวมชุดนักศึกษาเดินหิ้วถุงกับข้าวฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ยอดพธู นักศึกษาปีสามเรียนดี กีฬาเด่น และเป็นแม่คุณสายเปย์ ซื้ออาหารหวานคาวมาส่งให้กับแฟนหนุ่มสุดที่รัก ที่อายุน้อยกว่าอยู่สองปี เมษเพิ่งอายุสิบเก้า และเธอก็กินเด็ก!
มันน่าปลื้มน้อยเสียเมื่อไหร่ที่ถูกหนุ่มรุ่นน้องปีนเกลียว และการปีนเกลียวแบบนี้ยอดพธูก็ชอบมาก!
ดังนั้นแม้จะมีความไม่เข้ากันอย่างสูงของ (อดีต) ดาวคณะเศรษฐศาสตร์ กับ (ปัจจุบัน) เดือนคณะสถาปัตยกรรม ก็ตาม ยอดพธูก็ไม่หวั่น เพราะนั่นเป็นเพียงทฤษฎีเท่านั้น ส่วนในภาคปฏิบัติ...
เราเข้ากันได้ดีมว้าก-ก-ก-ก!
คิดทะลึ่งตึงตังแล้ว ร่างบางก็หัวเราะคิกคักขัดเขินกับตัวเอง
หญิงสาวยังคงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี เธอค้นหากุญแจห้องพักของเขาที่ปั๊มเอาไว้ นอกจากจะซื้ออาหารมาเซอร์ไพร์สแล้ว เธอก็ยังคิดว่าวันนี้จะฉลองด้วยการอยู่ตามลำพังกับแฟนหนุ่ม
ใช่... เธอไม่ใช่สาวเวอร์จิ้นบริสุทธิ์ และแน่นอน ‘เมษ’ เป็นคนแรกของเธอ เราคบกันมาจะครบปีแล้ว และความสัมพันธ์ลึกซึ้งก็เกิดขึ้นในวันครบรอบสองเดือนที่เราคบกัน หลายคนห้าม หลายคนท้วง ครอบครัวเธอเองก็ด้วย แต่ยอดพธูไม่ฟังเสียงใคร ถึงแม้ว่าเมษเป็นคนที่ดูแปลก ๆ ไม่น่าไว้ใจ แต่ยอดพธูมั่นใจ เขาเป็นคนดีและเธอก็รักเขามาก
เราสองผูกสัมพันธ์จะรักกันจนวันตา...
เสียงหัวเราะคิกคักดังออกมาจากในห้องเช่า ยอดพธูหยุดกึก พร้อมกับกระพริบตาถี่ ๆ รู้สึกเหมือนจะหูแว่ว เธอยืนนิ่งรออยู่สักพัก แต่เมื่อไร้เสียงดังที่ได้ยินจึงโคลงศีรษะบอกตัวเองว่าคิดมาก มือเรียวเอื้อมไปจับที่ลูกบิดเพื่อจะผลักเปิด แต่ปรากฏว่าปิดล็อก ความสงสัยเพิ่มขึ้นมาอีกนิด ที่หน้าห้องไม่มีแม่กุญแจล็อกไว้แสดงว่าเมษอยู่ในห้อง แต่ก็อาจเป็นไปได้ว่าเขาคงไปซื้อของแถว ๆ นี้จึงทำเพียงแค่ล็อกลูกบิดเท่านั้น หญิงสาวใช้ลูกกุญแจเปิดล็อกเข้าไป มีเสียงงึมงำดังมาแว่ว ๆ
อาจเป็นเสียงโทรทัศน์...
สาวใสโลกสวย และรวยมากแต่ช่วงนี้จ้นจน-จนต้องหางานพาร์ทไทม์ทำเพราะพ่อแม่ขู่ว่าถ้าจะยังใช้เงินท่านและคบเมษ ท่านจะไม่ให้เงินอีกแล้ว พ่อแม่ของเธอตั้งงบมาแค่เพียงให้เธอใช้ได้อย่างประหยัดแบบสุด ๆ ดังนั้นมันจึงไม่พอสำหรับเราสองคน
บางคนพูดว่าเธอหาเงินเลี้ยงผู้ชาย แต่ใครจะรู้เล่าว่าไม่ใช่ เมษเองก็หาเหมือนกัน เพียงแต่ว่าคณะของเขาต้องใช้เงินในการเรียนมาก มันเลยไม่เหลือมากพอที่จะเช่าห้องให้เราอยู่กันสองคนได้ รวมถึงค่ากินอยู่และ... ค่าของใช้ รวมถึงกิจกรรมตามประสาหนุ่มสาวอย่างไปดูหนัง ฟังเพลง กินข้าวข้างนอกบ้าง ดังนั้นภาระตรงนี้ยอดพธูจึงรับไป
ก็แค่เนี้ย... แล้วดูสิเธอเลี้ยงผู้ชายตรงไหน!!
ยอดพธูวางข้าวของที่หิ้วมาบนโต๊ะเล็ก ๆ ข้างประตูที่ใช้วางของ ห้องเช่าเท่ารังหนูนี่เป็นรังรักและที่จะสร้างอนาคตของเรา ค่าเช่าเดือนละสามพันห้าร้อยบาท ก็ได้ห้องคล้าย ๆ ห้องสตูดิโอมาห้องหนึ่ง หญิงสาวก้มลงถอดรองเท้าจะวางบนชั้นวางแต่ก็สะดุดตาเหลือเกิน เมื่อเห็นรองเท้าผู้หญิงอีกคู่หนึ่งไม่คุ้น
เธอเพ่งมองและก็ถอนหายใจ ก็คงของเธอแหละ เธอมีรองเท้านับไม่ถ้วนทั้งที่บ้านและที่นี่
เสียงหัวเราะคิกคักดังแว่ว ยอดพธูผ่อนลมหายใจ ปรเมศวร์ลืมปิดโทรทัศน์ในห้องอีกแล้ว มิหนำซ้ำ... แก้มสาวแดงหน่อย ๆ เมื่อมันเหมือนจะเป็นเสียงจากฉากในเอ้อ... หนังเซ็กซี่ที่เขาเช่าวิดีโอมาเปิด แล้วแบบ...
หญิงสาวเขินตัวบิด
เป็นวิดีโอที่เราเช่ามาเปิดศึกษาท่าใหม่ ๆ กัน!
บ้าจริง... ยังกลางวันอยู่เลย เด็กอะไรหื้นหื่น แต่ก็ชอบอะ!!
ทางเดินแคบ ๆ สั้น ๆ นั้นแค่ก้าวไม่กี่ก้าวก็พ้นไปถึงห้องโถงใหญ่ ขวามือเป็นห้องน้ำกับพื้นที่เล็ก ๆ ใช้เป็นทั้งส่วนครัวกับซักล้าง มีประตูเปิดออกไปเป็นระเบียงเล็ก ๆ ใช้ตากผ้า ส่วนทางซ้ายเป็นชั้นวางสูงกั้นพื้นที่ใช้สอย ด้านในใช้วางเตียง ตู้เสื้อผ้า ยอดพธูที่เหลียวไปมองถึงกับยืนนิ่งค้าง เพราะเสียงที่คิดว่ามาจากวิดีโอนั้นแท้จริงมาจากชายหญิงสองคนที่กำลังอยู่บนเตียง ผู้หญิงเสื้อผ้าหลุดลุ่ยนั่งคร่อมทับผู้ชายที่อยู่ด้านล่าง
ไม่ใช่วิดีโอ แต่เป็นหนังสดแบบสด-สด!
“นี่บอกหน่อยสิ ทำไมพี่ได้ยินว่ายัยนั่นน่ะ เปย์สุด ๆ ไปเลยใช่ไหม” คนพูดเล็บแดง ผมยาวเฟื้อยมากพอที่จะบังให้คนใต้ร่างมองไม่เห็นนอกจากเจ้าหล่อนที่นั่งทับ!
“ถึงขนาดตัดขาดพ่อกับแม่ ยอมออกมาทำงานหาเงินให้เธอใช้ มันจริงเหรอ”
เสียงหัวเราะฮิฮะถูกใจของฝ่ายหญิง และเหมือนฝ่ายชายจะดิ้นแต่ก็ไม่จริงจังนัก
“นี่ตอบมาซี้ ไม่งั้นพี่ไม่ปล่อยนะ” เจ้าหล่อนคนพูดโน้มตัวลง และคง... เป็นเพราะมอบจูบให้คนใต้ร่าง
เนิ่นนาน...
ยาวนาน... เหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์
เป็นช่วงเวลาแห่งความเงียบงันที่ไม่มีใครพูดอะไร ราวห้านาทีเสียงนุ่มขรึม ๆ เวลากระซิบข้างหูเธอ ตอนเราอยู่บนเตียงก็ดังขึ้นแหบ ๆ
“มันก็ใช่ แล้วพี่มาเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ”
“ก็พี่จะบอกว่า พี่ให้เธอได้มากกว่ายัยนั่น สนใจไหมเมษ กลับมาเป็นของพี่ แล้วเฉดหัวยัยนั่นทิ้งไป พี่รับรองเลยว่าเธอจะได้เยอะกว่าแบบที่ไม่เคยได้เลยแหละ”
แม้จะชาไปทั่วตัวแต่สมองยังทำงาน ความทรงจำต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับเขาผุดขึ้นมา
คำเตือน...
หมอนั่นน่ะ นายเมษ ฉันได้ยินว่าเมื่อก่อนเป็นเด็กยายริสาปีสี่ ไม่ใช่แฟนนะ แต่คั่วกันมานาน เอ่อ ว่ากันว่านายนั่นเป็นง่า... ขายตัวน่ะ
แมงดา! หมอนั่นมันแมงดา นี่หันจะมาเกาะเธอสิ!!
เด็กวัดเหรอ นี่พธู ถามจริงไม่เคยเช็กเหรอว่าหมอนั่นน่ะเป็นใครมาจากไหน ใคร ๆ ก็รู้ว่าเด็กนั่นอยู่บาร์โฮสต์ขายตัวเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่สิบสามด้วยมั้ง!!!
เธอไม่เชื่อ ไม่เคยเชื่อ มั่นใจว่าเมษไม่เคยทำอะไรแบบนั้น
ยอดพธูภาวนาให้คำตอบเป็น ‘ไม่’ แต่...
“อืม... น่าสนดีนะครับ”
เป็นคำตอบที่เหมือนจะยืนยันในทุกสิ่งทุกอย่าง
ของทุกอย่างในมือหล่นลงพื้นเสียงดัง และดังมากพอที่คนบนเตียงทั้งคู่จะสะดุ้ง ฝ่ายผู้หญิงหันมามองก่อน ดูหล่อนตกใจอยู่ไม่น้อยแต่ก็แสยะยิ้มเมื่อเห็นใบหน้าของยอดพธูซีดจนไร้สีเลือด ก่อนที่จะถูกผลักให้ออกห่างจากร่างกายสูงใหญ่เบื้องล่าง เมษ... ปรเมศวร์ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง สีหน้าเขาตกใจอย่างมากที่เห็นเธอ
“พธู”
เสียงห้าวครางแผ่ว สภาพเขาที่กางเกงถูกปลดกระดุม และไม่มีเสื้อแสงสวมพอจะทำให้ยอดพธูเดาออกว่าอะไรเป็นอะไร สารพัดสารเพถ้อยคำที่เพื่อนสนิท และพ่อแม่เตือนลอยประดังเข้ามาในหัว ทั้งตัวชา คอแข็ง เข้าใจความรู้สึกของเคาน์แดร็กคูล่าที่ถูกลิ่มไม้เสียบทะลุหัวใจก็คราวนี้!
เฮง... เฮง... เฮงซวยเอ๊ย!!
ร่างบางหรี่ตาจ้องยัยผู้หญิงที่นั่งอวดชั้นในพร้อมกับสางผมด้วยท่าทางสบาย ๆ กับผู้ชายที่กำลังตะกายลุกขึ้นจะเดินมาหาเธอ
ยัยป้านี่เป็นใคร!
แต่ก็ช่างเถอะ! ตอนนี้เธอรู้ตัวแล้วว่านอกจากเป็นควาย แล้วยังเป็นหมาอีกด้วย ปรเมศวร์แฟนเด็กสนเขาเทียมแอกให้เธอเสียดิบดี ล่ามเธอไว้ด้วยการหลอกลวงว่ารัก แล้วเธอก็ซื่อสัตย์ตอบแทนคำลวงด้วยการหาเงินให้เขาใช้!!
ดี... ดีจริง ๆ
คำ ๆ หนึ่งผุดขึ้นมาในหัว เราจะรักกันจนวันตาย... เขาได้ตายมันวันนี้แหละ!
ทันทีที่มือถูกจับไว้ด้วยมือของปรเมศวร์ ยอดพธูถึงได้สูดลมหายใจเข้าจนเจ็บอก ถ้อยคำต่าง ๆ ของเขาที่พรั่งพรูฟังไม่ได้ศัพท์เพราะหูมันอื้อ แล้วตาก็เริ่มลาย ๆ ทั้งมือและขาเริ่มกระตุก
สิ่งสุดท้ายที่จำได้ก่อนเดินออกมาจากห้องนั้นทั้งน้ำตาก็คือ...
ขากระตุก... กระตุกยังไงไม่รู้ แต่ปรเมศวร์ลงไปนอนกองกับพื้น หน้าดำหน้าเขียว ร้องโอดโอยพร้อมกับกุมเป้า!
เลี้ยงผู้ชาย...
...สายเปย์
ถูกหลอก... แถมยังโง่
ยอดพธู สาวเก่ง อีโก้สูง แถมยังมั่นสุดในสามโลก กลายเป็นผู้หญิงโง่เง่าถูกหลอกใช้และหน้ามืดเพราะคำว่ารักของผู้ชาย ที่หลงคิดว่าเป็นรักแรกและรักเดียว
เรื่องรักหวานแหววจบลงแบบดาร์กโหมด
นับจากวันนั้น ไม่มีใครติดต่อเธอได้อีก ยอดพธูหายไปจากมหาวิทยาลัยซุกตัวเลียแผลอยู่กับบ้าน
ใครจะคิดว่าคนที่อนาคตต้องได้เกียรตินิยมแน่นอน หลังจากวันนั้นกลับใช้ชีวิตแบบหัวหกก้นขวิดเป็นปี ๆ กว่าจะกลับมาเป็นผู้เป็นคนได้ แต่การกลับมาดันเปลี่ยนไป... เวลาปีกว่าเปลี่ยนเธอเป็นคนละคน
ไม่แยแส ไม่ไยดี ไม่สนผู้คนทั้งโลกนอกจากตัวเอง
ทั้งหมด ทุกอย่าง มันเกิดจากบาดแผลของความรักเพียงครั้งเดียว ซึ่งดันมีอิทธิพลมากพอที่จะเปลี่ยนคนดี ๆ (แอบร้าย) ให้กลายเป็นคนรว้าย-รว้ายได้อย่างไม่น่าเชื่อ