Pagbaba palang namin ni Black sa sasakyan ay sinalubong na ako agad nina Mamang at Papang. Literal na ma-wo-world shock itong si Black. Hindi pa siya nakakarating sa mga ganitong lugar at hindi pa niya alam ang ugali ng mga tao rito. Maninibago siya for two weeks. Ako ang kinakabahan para sa kaniya kung sakaling tunay ngang hindi siya kinakabahan.
“Anak!” si Mamang ang unang yumakap sa akin. Ramdam ko ang kaniyang pagkatuwa.
Sa higpit pa lang ng yakap niya sa akin pakiramdam ko hindi na ako makakahinga. My heart got crazy. Ako yata talaga ang tunay na kinakabahan. Halo-halong emosyon ngayon ang aking nararamdaman.
Pagkalipas ng maraming taon na pagtatrabaho ko sa Manila e nandito na akong muli sa probinsya kasama sila. Kahit pa dalawang linggo lang kami rito ay napakalaking bagay na
