Chapter Three

211 Words
Jo, the ship is sinking at kinulong nila kami dito sa baba. Ayaw nila kaming pagbuksan, at hanggang bewang na namin yung tubig.” At that moment, hindi ko na maramdaman yung sarili ko. Tanging pag-iyak na lang ang nagawa ko. This can't be happening. No. He'll never leave me. Hindi sya mamamatay. “Jo, I'm sorry if hindi ko na matutupad lahat ng pinangako ko sayo. I'm sorry kung maiiwan na kita ng tuluyan. Mahal na mahal kita, lagi mo yang tatandaan. And in another life, I will choose you again, pipiliin kita ng paulit-ulit.” sabi nito sa akin, at nakikinig lang ako sa kanya. I can't imagine na mawawala na sya ng tuluyan. Yung wala lang sya sa tabi ko ng ilang buwan para na akong pinapatay, pero ngayon na mawawala na sya ng tuluyan, hindi ko kaya. “I love you too, jo. You're the happiest thing that happened to me. Thank you for loving me.” Nag wonder ako bakit ganun lang kadali mainlove at mawalan ng pagmamahal. I know the fact the every person deserves to be love but in this case everything just disappear. And really hard to handle it. Maybe one I'll find someone that will continue to love me until the end.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD