& Yasmin’in Gözünden &
Göz göze kaldığımız o andan sonra, bir an daha Mahir’e baktım.
Gözlerinde hâlâ o karmaşık, tuhaf karışımı görüyordum; hem dikkatli, hem kararlı, hem de… biraz da meraklı.
Kalbim hızlı atıyor, nefesim kesiliyor ama yine de geri adım atmıyordum.
Tam o anda babam hafifçe gülümsedi ve sesini duyurdı:
“Hadi yemek yiyelim, çok acıktım.”
Mira hemen babamın göbeğine dokundu, gülerek:
“Annem yine iyi beslemiş seni!”
Babam kahkaha attı, göbeğini tutarak:
“Yok be kızım, beş kilo verdim!”
Mira babamın elini tuttu, heyecanla:
“Hadi mutfağa gidelim!” dedi ve onu sürüklemeye başladı.
Ben de Mahir’e döndüm; içimden bin türlü duygu geçiyordu, ama sesimi olabildiğince nötr tuttum:
“Gel, banyoyu göstereyim.”
Mahir başını hafifçe salladı:
“Tamam,” dedi.
Koridordan yukar
